Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Zevenwoudenpad

5e etappe
Skulenboarg-Dokkum 25 km
2 Oktober 2002

Vandaag alweer de 5e etappe van het Zevenwoudenpad. Deze etappe leidt ons dicht langs onze woonplaatsen. Het is opnieuw uitstekend wandelweer. Het zal een graad of 15 zijn en licht bewolkt. De zon doet zijn best zich te laten zien en te laten voelen. De wind laat het afweten, van haar vernemen we niets.

Vandaag zijn we met de auto van Hedzer naar ons startpunt Skûlenboarg gereden. Bij het plaatselijke café aan het Prinses Margrietkanaal parkeren we deze. Vandaag een mooie route die ons door bekend terrein zal voeren. Vandaag wandelen we in ons ‘leefgebied’. We zijn nieuwsgierig hoe we dit zullen ervaren.

Omstreeks 8.10 uur vertrekken we en lopen richting noorden, naar Jistrum (Eestrum). We lopen door de Friestalige gemeente Tytsjerksteradiel en dat betekent plaatsnamen in het frysk ! Moesten ze maar in heel Friesland op deze wijze doen. Maar daar wordt verschillend over gedacht.

Na enkele honderden meters wandelen we het oude dorpje Jistrum binnen. Een prachtige en oud Hervormd kerkje wacht ons op. Statig rijst hij boven het dorpje uit. Jistrum is te verdelen in een oud en oorspronkelijk dorpsdeel en de kennelijk gewenste moderne uitbreiding. In het oorspronkelijke deel staan bijzonder fraaie woonhuizen en oude boerderijen. Voor de rest een dorpje in diepe rust.

De markering geeft aan dat we op de driesprong bij het kerkje rechtsaf moeten om via De Meren uit te komen bij een oud zandpad de Heideweg. Lopend over de Heideweg ontdekken we enkele aanliggende woninkjes. Bospercelen worden afgewisseld door weilanden omzoomd met elzensingels. Het is heel mooi. En wat een rust. We zien en horen alleen enkele vinken die ons begeleiden op dit deel van de tocht. Het is mooi wonen hier, maar wel afgelegen.

Na wat bochten en ongeveer anderhalve kilometer komt het zandpad uit op een asfaltweg. Hier moeten rechtsaf en even verderop linksaf het volgende zandpad op. De Achterweg. We volgen dit kronkelende zandpad om vervolgens via een oud klinkerweggetje richting de drukke Friese Straatweg te wandelen. Onderweg komen we nog langs een eeuwenoud zandpad gemarkeerd aan weerszijden door een haag. Honderden jaren geleden was dit de verbindingsweg tussen Groningen en Leeuwarden, met iets verderop de zijweg het Wyldpaed.

Het stuk langs de Friese Straatweg is noodzakelijk. We moeten immers de Kuikhornstervaart bij het ‘Zwartkruis’ over. Oppassen geblazen hier met al die auto’s die voorbij razen.  Na de ‘oversteek’ rechtsaf de Oostersingel op richting het buurtschap Kuikhorne. Honderd jaar geleden was hier een groot – aangeplant – loofbos. Maar dat is er niet meer. Weilanden voor zover het oog reikt. Hoewel…… aan de westkant van de Oostersingel heeft men bospercelen aangeplant. Een ideaal leefgebied voor vogeltjes. Met name vinken.

Omstreeks 9.50 uur arriveren we in Kuikhorne. Een paar huizen en boerderijen, wel fraaie overigens, passeren we. Voor dat je het in de gaten hebt laat je het buurtschap al weer achter je. Voor ons de spoorlijn Groningen – Leeuwarden. Links een varkensmesterij. En dat is te ruiken.  

We lopen over de Goddeloze Singel. In vroeger tijden een belangrijke verbindingsweg tussen het klooster Clearcamp bij Rinsumageest en het zuidelijke deel van de Friese Wouden. Het is een lang en kaarsrecht zandpad en voert ons langs Veenwouden en natuurreservaat De Houtwiel.

De in het weiland lopende koeien en schapen nemen nauwelijks de moeite ons te begroeten. Ach, er wandelen en fietsen hier zoveel mensen, ze zijn het wel gewend. Even verderop grote waterpoelen met veel riet en vogels. We zien een kiekendief laag over de velden scheren. Voor ons in de verte het oude Tolhuis van Jacob Bijlsma. Een bekende Fries in deze streken. Weet alles van wat hier leeft en woont. Een echt natuurmens. Vriendelijk glimlachend fietst Marijke de Graaf ons voorbij. We kennen haar niet anders. Ineens beseffen we weer, dat we op bekent terrein wandelen. Ja, dan kom je bekende mensen tegen!  

We volgen de met rode paaltjes aangegeven route door Het Houtwiel. We kunnen het nauwelijks geloven maar daar staat toch echt een heuse picknickbank. Die zijn we bij het Zevenwoudenpad niet vaak tegen gekomen. We besluiten dan ook om hier koffie te drinken en even wat te eten. En daar staan we dan, boven op de picknicktafel. Nippend aan de hete koffie, etend van het brood en genietend van het fraaie uitzicht. Weilanden, water en rietvelden. Prachtig. De zon fleurt de hele natuurboel ook nog eens op en geeft alles kleur. Het is inmiddels 10.20 uur. We hebben 12,5 kilometer opzitten. Tot nu toe een prachtige etappe.  

Bij het oude Tolhuis het bruggetje over de Valomstervaart over en dan rechtsaf het fietspad volgen. Gedwee volgen we de aanwijzingen in het boekje. Via slingerende klinkerweggetjes wandelen we rustig richting Broeksterwoude. Ook hier weilanden, enkele elzensingels en her en der verspreide bosperceeltjes. Een passerend dwarsstraatje, de Patrimoniumweg, blijkt nog oude kinderhoofdjes en keien als bestrating te voeren.

Via Broeksterwoude en een oversteek van de Hoofdweg tussen Damwoude en De Valom komen we uit bij het Vermaningspad. Tot enkele decennia terug boomloos gebied, nu een prachtig zandpad door bos en langs sloten. Fraai zijn de grote en kleine huizen gelegen aan dit pad. Het is mooi wonen hier.

In Damwoude maken we even een wandelknikje om verder via het Damwoudsterreedje te lopen in noordelijke richting naar Dokkum. Gebouwd op een terp en dat kunnen we zien. De ‘skyline’ van Dokkum is voor ons heel herkenbaar en op grote afstand al waarneembaar.Voordat we via de fiets- en voetgangerstunnel de nieuwe Rondweg van Dokkum kruisen, zien we links in het weiland een bruggetje in het weiland staan. Op zich niet vreemd, maar deze staat ruim een meter boven het maaiveld. Wim heeft eens gelezen, dat de grond eromheen gedaald is vanwege gaswinning. Alhoewel het lijkt alsof het bruggetje omhoog geschoten is. Vreemd gezicht.

Omstreeks 12.30 uur passeren we het blauwe bord met opschrift ‘Dokkum’. Het eerste deel is enigszins saai te noemen. We passeren slechts nieuwbouwwijken. Heel fraai gebouwd en gelegen aan het water, maar het heeft iets ‘on-Dokkums’. Dokkum staat bij ons voor oud en historie. Daar past dit beeld even niet bij.

De etappe voert verderop langs de bekende Bonifatiuskapel aan de Bronlaan. Helaas is de ‘tent’ gesloten sinds half september. Tot 1 mei !  We besluiten in het aangrenzende parkje nog even wat te eten en de koffie op te maken. Mooi beschut van lawaaierige mensen en auto’s en in de schaduw en bescherming van De Kapel.

Al drinkend en etend verschijnt via het hek een oudere man die nieuwsgierig rond kijkt. Hij heeft ons kennelijk het parkje in zien gaan. Wil weten wat voor boter hij in de kuip heeft. We raken in gesprek met deze meneer. Douma heet hij en woont aan de overkant met uitzicht op het parkhek !

Meneer Douma blijkt een aller aardigste man te zijn. Hij is vrijwilliger bij de Bonifatiuskapel en zorgt voor heel veel dingen. Te veel om op te noemen. Hij biedt ons een rondleiding aan in de Kapel, waar wij graag en enthousiast gebruik van maken. En interessante rondleiding volgt. Douma weet veel over de Kapel en laat dat merken. Prachtige verhalen over historie, bouw, bron en toeristen. We zien aan hem dat hij er van geniet. Wij genieten ook van deze privé-rondleiding. Een klein uurtje later danken we hem bijzonder hartelijk en wensen hem en de rest van de organisatie veel succes en voldoening toe.

We moeten verder. Het is inmiddels 13.40 uur. Een prachtige route door het oude Dokkum laat ons vele oude pandjes zien. Over de bolwerken en langs de fraaie molens. We passeren het stadhuis op De Zyl. De plek waar tevens de laatste stempelpost is van de Elfstedentocht, voordat men richting Leeuwarden schaats.

Langs de Dokkumer Ee verlaten we het prachtig oude stadje en wandelen richting Schreiershoek. De plek waar vroeger de vrouwen en kinderen afscheid namen van hun zeevarende echtgenoten en vaders. Omstreeks 14.20 uur pikt Wim’s vrouw Dineke ons met de auto op. Het was weer een fraaie etappe vandaag. De volgende etappe richting Lauwersoog zal de laatste zijn van het Zevenwoudenpad. Het wordt tijd om na te denken over een volgend LAW-pad.

Naar volgende etappe: Dokkum-Lauwersoog


 

fotoshow