Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Zevenwoudenpad

3e etappe
Hoornsterzwaag-Visa Versa 45 km
11 Mei 2002

Vandaag de langste wandeltocht die we samen ooit hebben gelopen. Tussen Hoornsterzwaag en Ureterp kent het Zevenwoudenpad namelijk een oost- en een westroute. We willen beide routes lopen en wel in één keer. Bij elkaar zo’n 45 kilometer. Een heel eind dus. Maar het is goed om af en toe je grenzen af te tasten en uit te proberen. We gaan er dus voor. Het is 8.45 uur als we het parkeerterrein oprijden van de woonwinkel aan Schoterlandseweg in Hoornsterzwaag. Vlakbij de bushalte waar we de vorige etappe eindigden. Het weer is alweer perfect. Het is een graad of 14 en de zon doet zijn best door de wolken heen te breken.  

Even verderop steken we de drukken Schoterlandseweg over. We ‘duiken’ het half verharde Rogmonepad in. Gelijk een stuk stiller. Een stuk rustiger. Maar het is ook zaterdag en dat kunnen we merken. Voor dat we het weten bevinden we ons op diverse stille en bosrijke zandpaden. Links en rechts liggen verscholen woninkjes en kleine perceeltjes weiland. De inmiddels doorgebroken zon geeft alles kleur. We genieten.

Even voor Donkerbroek gaan we via de ‘Moskoureed’ richting noorden. We naderen de buurtschappen ‘Moskou’ en ‘Petersburg’. Namen die ontstaan zijn in de 19e eeuw. Gegeven door veenarbeiders die hier kleine nederzettingen stichtten. Het geheel heeft niets met Russen van doen. Gewoon inspiratie van deze veenarbeiders. Via een oude gietijzeren brug, in stand gehouden door de nodige hoeveelheid klinknagels, passeren we de vaart. Als we op deze oude brug staan realiseren we ons dat de tijd hier heeft stil gestaan. Oude huisjes en boerderijtjes gelegen aan klinkerweggetjes en zandpaden. Een fraai gezicht. We moeten de drukken noord-zuidroute de N381 (Drachten – Emmen) oversteken en belanden vrij direct op alweer een prachtig zandpad. Het bordje geeft aan : Bokkenkampweg. Rechts voor ons zien we de bossen van Wijnjewoude. In het bos gekomen, treffen we de eerste picknickbank aan. We besluiten om hier koffie te drinken en wat te eten. Het is inmiddels rond 11.00 uur. De eerste 11 kilometer zit erop.

We hebben tot nu toe al veel gezien en ontdekt. Na een minuut of twintig gaan we verder richting het prachtige ‘Duurswouderheide’. Een prachtig stukje oer-Fries gebied met vele grote en kleine meertjes. Schapen houden het gras kort, waardoor de heide kans krijgt verder uit te groeien.  We kijken onze ogen uit bij alles wat de natuur ons laat zien en horen. Een werkelijk prachtig stuk natuur. En dat in Friesland. Dat is ook het bijzondere aan het Zevenwoudenpad. Het laat Friesland eens van de andere kant zien. Niet alleen groene eindeloze weidegebieden.  Midden op de heide trekt een mooi kikkertje onze aandacht. Hij blijft rustig zitten als Hedzer hem van alle kanten probeert te fotograferen. Kennelijk is hij al die aandacht zat, want plotseling keert hij ons zijn achterste toe en springt met de bekende kikkersprongen richting heide om uiteindelijk uit het zicht te verdwijnen. Hedzer heeft hem echter kunnen vereeuwigen.

We hebben de “Duurswouderheide’ achter ons gelaten en lopen via het bos verder richting het Koningsdiep. Eén van de weinige beekdalen waarvan de stroom nog enigszins het meanderende rivierkarakter heeft behouden. Na wat geslinger door het laatste restje bos van landgoed ’t Oude Bosch steken we via een tweetal bruggetjes een beekje en een kanaal over. Voor ons zien we boerderij ‘Yn ’t Fild’, ofwel ons meest noordoostelijk gelegen punt van vandaag. Het is 13.15 uur. Onze lijven houden zich nog uitstekend.

Via de lange en enigszins eentonige asfaltweg ‘De Mersken’ passeren we op een gegeven ogenblik de ‘Merskenreed’. Een onverhard pad naar het noorden richting Ureterp. De volgende etappe moeten we hier beginnen. We hebben de oostelijk route nu achter de rug. Lengte 22 kilometer. En we beginnen hier aan de westelijke route met als eindpunt de auto. Lengte 23 kilometer. Het is inmiddels ruim 14.00 uur. We gaan verder via ‘De Mersken’ richting het westen. We wandelen al zo’n 5 kilometer over deze weg en hij kan ons nog steeds niet bekoren. We zijn misschien de veel verwend door de prachtige zandpaden.  

Via wat bochten en een prachtige paardenboerderij bereiken we het bosgebied van Heidehuizen. Het is ook hier weer prachtig. Vooral door de combinatie bos, water en weilanden. In de weilanden zien we vele, vele paarden grazen. Een enkele merkt ons op en gunt ons een blik. We stellen kennelijk niet veel voor.

Als we bij het Oude Kanaal aankomen zien we opnieuw een picknickbank staan. Pal naast het water. En een rust rondom !  We besluiten even te pauzeren, de benen te ontspannen en koffie te drinken. De zon doet zich gelden en het zal inmiddels een graad of 18 zijn. Heerlijk wandelweer dus. Maar ook heerlijk weer om genietend van koffie en een broodje even rond te kijken. Een enkele fietser passeert ons via het fietspad. Verder alleen maar stilte en rust. De vogeltjes zijn attent op de kruimeltjes die we morsen op de grond. Zij zijn kennelijk blij met onze aanwezigheid. Via allerlei prachtige beuken- en eikenlanen komen we bij het fraaie kerkje van Olterterp. Diverse oude boerderijtjes en huisjes omsluiten dit werkelijk prachtige kerkje. Een genot moet het zijn om hier in dit buurtschap te wonen. Stilstaand en rondkijkend dromen we even weg.  

Als we Olterterp achter ons hebben gelaten doemt de fraaie plaats Beetsterzwaag voor ons op. Een plaats met veel groen, grote oude beuken en eiken, vijvers en kapitale landhuizen. Het Zevenwoudenpad voert ons langs vele mooie plekjes en panden in Beetsterzwaag om ons uiteindelijk in zuidelijke richting te sturen naar de ‘Lippenhuisterheide’. Als we uiteindelijk het prachtige ‘Koningsdiep’ passeren laten we Beetsterzwaag definitief achter ons. We wandelen dwars door de ‘Lippenhuisterheide’ heen. Een fraai heideveld, maar minder indrukwekkend als de ‘Duurswouderheide’ eerder vandaag. Voor Wim begint het wat zwaarder te worden. Zijn benen en voeten beginnen wat op te spelen. Stijfheid en blaren. Als we even verder bij een uitnodigende bank even pas op de plaats maken is het inmiddels 16.30 uur. We hebben ruim 35 kilometer achter ons liggen. We beginnen aan de laatste 10 kilometer.

Onze route loopt nu grotendeels over asfaltwegen wat het wandelen aangenamer maakt. De route voert ons langs allerlei weilanden en bospercelen. Niet echt interessant. Een fraai stukje is het deel langs de Compagnonsvaart bij het buurtschap Hemrikverlaat. We bevinden ons hier in een oud turfwinningsgebied. En dat is duidelijk te zien aan de rechte kanalen en de arbeiderswoninkjes, waarvan een groot deel inmiddels is omgebouwd tot ware paleisjes.  

We moeten een eind, maar wel een fraai eind, omlopen om in Hemrikverlaat via een brug de Compagnonsvaart over te kunnen steken. En de overkant lopen we weer een stuk langs de vaart terug om uiteindelijk linksaf te slaan richting zuiden naar Hoornsterzwaag. Ons begin- en eindpunt vandaag.

Het is bijna 19.00 uur als we bij de auto van Hedzer arriveren. De 45 kilometer zit erop. Maar we voelen het wel. Voldaan rijden we weer naar huis. Ook vandaag weer een prachtige etappe gelopen.

Naar volgende etappe: 't Selmien-Skulenboarg


 

fotoshow