Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Zevenwoudenpad

2e etappe
Wilhelminaoord-Hoornsterzwaag 30 km
30 Maart 2002

Vandaag met de auto van Hedzer naar Oosterwolde. De internetsite www.9292ov.nl leerde dat ook op zaterdag openbaar vervoer mogelijk is. De enige restrictie betreft een belletje vooraf vanwege de lijntaxi of belbus lijn 17 van Oosterwolde naar Noordwolde. Daar kunnen we overstappen op de gereedstaande bus lijn 17 naar Wilhelminaoord. Zo op papier perfect voor elkaar dus. Nu de praktijk. Omstreeks 09.15 uur staan we op het busstation van Oosterwolde. Het hoofdgebouw blijkt een oud tramstation te zijn van de spoorlijn Wolvega – Oosterwolde – Assen. Het valt direct als zodanig op. De straat heet, hoe kan het anders “Trambaan”. En nu maar wachten op de telefonisch gereserveerde lijntaxi cq belbus van 9.26 uur. Beetje spannend is het wel. Onze wandeldag hangt er van af.

Het is precies 9.26 uur als een grote zwarte en luxe mercedes-benz personenauto – met chauffeur – bij bushalte lijn 17 stopt. Een allervriendelijkste man stapt uit en roept naar ons of wij naar Noordwolde – Wilhelminaoord moeten. “Jazeker” zeggen we verbaasd in koor. “Stapt u dan maar in, ik breng u daar heen!”  Dat we in een wonderlijke wereld wonen was ons inmiddels bekend, maar een privé-chauffeur die ons in een grote zwarte mercedes naar Noordwolde zal brengen slaat werkelijk alles. En dat tegen striptarief van 5 stripjes. Via een alternatieve binnendoor route rijdt de man ons naar Noordwolde. Daar uitstappend staat zijn taximeter op ruim € 35,-. Maar niet voor ons. Voor ons was het strippentarief van toepassing. We bedanken de man allervriendelijkst en stappen over in een echte bus van Arriva lijn 17 die ons naar het startpunt in Wilhelminaoord zal brengen. Voor 3 strippen. Goedkoper kan haast niet.

Omstreeks 9.50 uur stappen we uit bij snackbar Het Luifeltje in Wilhelminaoord. Ruim twee maanden gelegen ons eindpunt van de eerste etappe. Nu de start van deze tweede etappe richting Hoornsterzwaag. Een afstand van ongeveer 29 kilometer. We willen overigens de komende wandeletappes de te lopen wandelafstand wat opschroeven richting 30 tot 35 kilometer. We zijn inmiddels aardig ervaren lange-afstand-wandelaars en kunnen op die wijze efficiënter gebruik maken van een dag en uiteraard ook meer zien en beleven. Als de bus wegrijdt en wij ons oriënteren op de start van deze tweede etappe is de lente in de lucht. In deze vroegte is de temperatuur inmiddels rond de 10 graden en de zon schijnt volop. Prachtig wandelweer dus.

Even verderop steken we de weg over en verdwijnen achter het fraaie kerkje het bos in. Kronkelende paden en greppels voeren ons langs een begraafplaats “Larixhof” genaamd. Het blijkt een dierenbegraafplaats te zijn. Het zegt ons zelf niet zoveel, maar de wijze waarop de begraven dieren beschreven zijn op de grafstenen geeft aan dat zij voor velen als kinderen waren. Best wel ontroerend. De route voert verder door bossen, langs akkers en vele vennen en vennetjes. Sommige blijken zogenaamde “pingo’s” te zijn. Overblijfselen uit de laatste grote ijstijd. Het levert fraaie plaatjes en vergezichten op. Het boekje geeft aan dat het hier het Vledderveld betreft. De route is redelijk tot goed aangegeven met de bekende rood-wit markering. Soms moeten we wel het boekje raadplegen, omdat de markering ontbreekt of door de loop der tijd aangetast is. Enig onderhoud zo hier wel op zijn plaats zijn.  

Omstreeks 13.30 uur bevinden we ons op de grens van de provincie’s Drenthe en Friesland. De overgang is ook visueel zichtbaar want de boslijn bepaald hier de grens. Voor ons een coulisselandschap met ruime akkers, kleine bospercelen en weilanden. Achter ons de bossen van Vledder. Markeringen op zijpaden geven hier de kruising met het streekpad “Domelapad” aan. We hebben inmiddels 11 kilometer gelopen. Tijd voor koffie en koek. Het laat ons prima smaken. Rondom is veel te zien, bos, landelijke boerderijtjes en veel paarden. Aan onze voeten het geruis van water dat via een beek een stuwdammetje neemt. Een plek om lang te verblijven en te genieten. Maar we willen na een half uurtje verder. Noem het “wandelonrust”. Heeft niets met hormonen te maken. Via de lange Boschoordweg wandelen we vanuit het zuiden het plaatsje Boijl binnen. Het eerste Friese dorpje in het Zevenwoudenpad als je tenminste zuid – noord loopt. Een gezellig dorpsstraatje met o.a. een terrasje en dorpscafé vlak naast de torenloze oude hervormde kerk uit vroeger tijden. De toren werd te duur en dus bouwde men een goedkopere “klokkenstoel” van hout. En ook deze staat er nog. Een typisch verschijnsel zo’n klokkenstoel in het noorden. Een groot informatiebord bij een ruime overdekte zitgelegenheid geeft informatie over Boijl en haar omgeving. Men is bedacht op de toerist. Verstandig.  

We slaan even verderop linksaf de Kerkweg in richting Boekelte. Plaatsjes en buurtschappen waar we nog niet eerder van gehoord hadden. Het maakt de wandeltocht des te leuker. Na een paar honderd meter passeren we het laatste huis van Boijl en wordt de Kerkweg een onverhard pad met daarnaast een schelpenpad bestemd voor voetgangers en fietsers. En het landschap…..geweldig. Maar dat komt natuurlijk ook door het prachtige weer. Het zal inmiddels een graad of 18 zijn. Via kennelijk oude bestraatte klinkerpaadjes komen we uit bij de beek de Linde. Helaas omstreeks 1920 gekanaliseerd, doch een groot informatiebord en een nog aanwezige oude kronkelige beekarm geeft aan hoe het was zo’n 100 jaar geleden. Ook hier weer een prachtig landschap. We volgen de beek via een fietspad. Een kleine anderhalve kilometer verder een haakse bocht naar het noorden richting Nijeberkoop. Opvallend is het enigszins glooiende landschap. Het verbaasd ons een beetje hier op deze plek.  

Even voor Nijeberkoop linksaf bij de Boschhoeve een opnieuw oud klinkerstraatje in. Een bolle weg die menig moderne auto zijn oliecarter kan kosten. Links en rechts oude hoge bomen die met hun bladerdak voor “eeuwige” schaduw zorgen. Dit moet vroeger een doorgaande weg zijn geweest. Alles straalt dat uit. Misschien wel de weg van- en naar het Diaconieveen vanwege de turf ? Als we vlakbij het Diaconieveen zijn horen we vanuit westelijke richting een leeuw brullen. Als je hier onbekend zou zijn schrik je je een ongeluk. Maar wij weten dat het leeuwengebrul  - of is het een tijger ? – afkomstig is van het roofdierenopvangtehuis Pantera even verderop. Een enorm gekwetter van vogels en eenden begroet ons bij aankomst van het Diaconieveen. Een grote schone waterplas of ven hier midden in een bebost landschap. Als we het meer linksom bewandeld hebben staat de zon in de rug en kunnen we het e.e.a. beter aanschouwen. Een prachtig stuk natuur met veel flora en fauna. Hoe ze aan de naam gekomen zijn is ons een raadsel ?  

Via een doorsteek over een aangrenzend weidelandschap met een tiental vennetjes en grazende schotse hooglanders – zwarte – komen we weer op een verharde asfaltweg uit.  Na een paar honderd meter zien we voor ons een oude ophaalbrug en een sluisje uit vroeger tijden. Hier wordt de oude beek de Tjonger bedwongen. Een prachtig wit sluiswachterhuisje staart ons tegemoet. We lopen over een fietspad en volgen aan de noordzijde van de Tjonger onze route. In dit deel van de wandelroute veel weilanden omzoomd door elzen en struiken. In de weilanden grazend vee, zoals schapen, paarden en koeien. Een echt fries danwel hollands landschap. Langs een oude tochtsloot lopend verlaten we de Tjonger richting noorden en richting Hoornsterzwaag. Hoewel de klok nimmer het tempo bepaalde, heeft deze nu wel enige invloed. We willen graag de bus van 16.17 uur halen maar dan moeten we nu wel even doorstappen.  

Verder lopend langs de tochtsloot – die wel zo’n 5 meter breed is – doemen de eerste huizen van Hoornsterzwaag voor ons op. Het zijn afgelegen en opgeknapte woningen. Wel kleine paleisjes op schitterende stand verheven. Na de woningen nog even de brug over, een weiland doorsteken en een paar honderd meter over het asfalt. We zien voor ons de doorgaande weg Donkerbroek Jubbega – Heerenveen. En rechts ….. daar bevindt zich onze bushalte. Als we de rugzakken af doen en op de grond neerzetten zien we de bus naderen. Een uurtje later zijn we weer thuis. Een prachtige wandelroute vandaag gelopen. Een prachtig deel van Friesland, zoals veel mensen het niet kennen. Met dank aan de zon en de blauwe luchten. 

Naar volgende etappe: Hoornsterzwaag-VV


 

fotoshow