Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Texelpad

4e etappe
De Koog - De Waal- t'Horntje 26 km
6 Oktober 2010

Om 7.55 uur vertrekt buslijn 28 vanaf de halte Haven ’t Horntje via Den Burg richting De Koog. We zijn net van de boot van 7.30 uur uit Den Helder gestapt met de bedoeling om vandaag de 4e en laatste etappe van het Texelpad te wandelen van De Koog via De Waal  - ons eindpunt vorige keer -  en Den Burg naar Haven ’t Horntje. Daarmee wandelen we de doorsteek van het Texelpad De Koog – De Waal en pakken we gelijk het laatste andere deel mee nl. De Waal – Haven ’t Horntje.
De intentie was in eerste instantie anders. We wilden in het weekend van 17 t/m 20 september jl. het hele Texelpad lopen, maar het slechte weer van maandag 20 september jl. gooide roet in het eten (wandelen). We besloten tijdens het ontbijt in hotel de Boschrand te De Koog op die maandag het wandelen van deze 4e etappe uit te stellen en op een andere dag te laten plaatsvinden. En aldus geschiedde.

Vandaag dus zonder dames wandelen we die laatste 26 km. De weersverwachtingen zijn niet echt gunstig. Er wordt in de loop van de dag regen verwacht, de zon krijgen we niet te zien en de temperatuur blijft hangen rond een graad of 15. Maar we hebben onze paraplu’s bij ons, alhoewel die van Wim aan zijn ‘laatste’ reis begint. Teveel beschadigd.

Omstreeks 8.20 uur stappen we bij het eindpunt van buslijn 28 uit bij De Koog. Nog even naar de Super de Boer voor het kopen van harde broodjes, oude kaas, koek voor bij de koffie en drinken. Krap 10 minuten later staan we weer buiten, wandelen naar het dorpsplein voor het witte oude kerkje om daar te starten met de 4e en laatste etappe van het Texelpad.

Om 8.35 uur starten we in een herfstachtige wereld. Veel wind, jagende wolken die nog maar nauwelijks hun watervloed binnen kunnen houden en bomen die druk bezig zijn afscheid te nemen van hun bladeren. De straat is kletsnat van het vocht en de regen van een uur geleden. We wandelen de Dorpsstraat door in zuidelijke richting. Links en rechts gesloten winkeltjes, verlaten restaurants en bedompte kroegjes. In de loop van de dag zal die aanblik in positieve zin veranderen, maar dan zijn wij al ver weg. Nu liggen de meeste ondernemers en uitbaters nog op één oor.

We wandelen De Koog uit en even voorbij zo’n beetje het laatste hotel slaan we schuin linksaf het bos is. Het boekje geeft aan dat we de Oude Kogerweg moeten inslaan, maar deze kunnen we niet vinden. Navraag leert ons dat deze weg niet meer bestaat. We wandelen door het druipende bos waar bladeren alle vocht uit de lucht schijnen te trekken om deze vervolgens op de grond en onze hoofden te laten neerdalen. Het bospad is goed bewandelbaar. Een natte houten bank nodigt ons uit even een bakje koffie te nemen. Omdat we al een paar uur onderweg zijn smaakt deze ons goed. Na één bakje stappen we gauw weer op en vervolgen het bospad. Op het einde komen we uit bij een asfaltweg en slaan rechtsaf deze weg op.

Inmiddels hebben we de paraplu’s in gebruik genomen. Het is gaan regenen. Niet hard maar wel voldoende om je snel goed nat te maken. Verderop slaan we linksaf en wandelen langs fraaie huizen en een echte Texelse “schapenboet”. Een onderkomen voor schapen bestaande uit drie schuine rietgedekte daken staande in de richting van de overheersende windrichting (west) en een rechte achterkant (oostkant)met de toegangsdeuren. Heel kenmerkend voor dit eiland met zijn schapencultuur en historie. Na een paar kilometer slaan we rechtsaf een fietspad in. Voor ons in de verte zien we de kerktoren van Hervormde kerk van Den Burg. Links en rechts troosteloze landerijen met hier en daar een enkele schaap en wat paarden. Ze hebben gelijk, ze blijven allemaal binnen. We komen geen enkele fietser tegen. Slechts wind en regen.
 We volgen verder het fietspad wat overgaat in een geasfalteerde B-weg. De kerktoren van Den Burg wordt steeds groter. Ook de ranke kerktoren van De Waal verschijnt nu in beeld. Daar zullen we eerst langs moeten. Druk getimmer geeft aan, dat men in het oude vrijstaande woninkje bezig is. De tuin naast de woning geeft een deel van oogst prijs. Grote oranje pompoenen. De grootste is zeker 70 cm in doorsnee. Een joekel dus. Even verderop staat links in een voortuin een oude ijzeren trekker op zijn eigen voetstuk in het gazon. Ja, zo ging het dus vroeger. Even verder om het hoekje staat het bord Den Burg. Om 10.50 uur stappen we de bebouwde kom binnen van deze bestuurlijke hoofdstad van Texel. Tien minuten later staan we op het pleintje in het centrum van Den Burg. Een heel leuk en gezellig plaatsje met veel bijzondere winkeltjes. Menig toerist brengt hier zijn uurtjes door. Onder de bijna bladloze kastanjeboom op het pleintje houden we halt en genieten van een kop koffie en broodjes met Old Amsterdammer. Vreemd, dat we hier een paar weken geleden op het uitgestalde terras zaten genietend van een heerlijke Texelse Skuumkoppe. Nu is alles zo anders. Het terras met zijn stoelen en tafeltjes is verdwenen. Om ons heen een komen en gaan van zoveel verschillende mensen, die allemaal iets belangrijks lijken te moeten doen. We kijken het hele gebeuren een half uurtje aan en wandelen dan verder. 

Via een andere winkelstraat, de Binnenburg en de Vismarkt wandelen we uiteindelijk Den Burg weer uit. Na de passage van een basisschool waar de moeders hoorbaar de laatste nieuwtjes en roddels uitwisselen en de enkele vader op enige afstand eenzaam wacht op zijn kind,  slaan we rechtsaf een tegelpad op.
Om 11.45 uur laten we de bebouwde kom van Den Burg achter ons en wandelen we de weidsheid tegemoet.

We nemen het fraaie en smalle pad van landschapsreservaat “De Hoge Berg” en gaan snel omhoog. Het uitzicht vanaf deze “berg” is prachtig. We komen uit bij de achterzijde van de Russische begraafplaats “Loladse” waar 476 Georgiërs begraven liggen. In de nadagen van de Tweede Wereldoorlog kwamen zij tegen de Duitsers in opstand. Bijzonder indrukwekkend. Als we de begraafplaats verlaten slaan we linksaf richting tweede deel van De Hooge Berg en beginnen deze 15 m hoge berg te ‘beklimmen’. Ook hier vanaf een prachtig uitzicht over een groot deel van het eiland.  Aan de andere komen we uit op een oud onverhard pad en slaan rechtsaf. In de verte zien we het bekende dorp en vroegere aanlegplaats van de veerboot “Oudeschild”. Omstreeks 13.00 uur wandelen we het leuke dorp binnen. Een echt havenplaatsje maar al de daarbij behorende haven activiteiten. De vele leuke gevelhuisjes, de kleuren wit en groen, de smalle straatjes en de aanwezigheid van de haven laten veel van de historische en culturele waarde zien. We kijken onze ogen uit bij al dit fraais. In de haven nemen we alle tijd om e.e.a. goed te bekijken. De hoge molen en het Maritiem en Juttersmuseum nemen een belangrijke plaats in in dit dorp. Zeer de moeite waard allemaal. Om 13.40 uur verlaten we dit indrukwekkende dorp. We komen er steeds meer achter; Texel heeft een ieder erg veel te bieden om te genieten en tot rust te komen.

Via de waddendijk en de gerestaureerde Oude Schans uit 1572 wandelen we verder en zien we voor ons de aanlegplaats en haven van de veerboot. We gaan daar echter niet rechtstreeks heen maar via een grote omweg door de Prins Hendrikpolder op de zee veroverd in  1846. De wolkenluchten voorspellen niet veel goeds. In de verte zien we lange zware regensluiers naar beneden komen. En dat komt allemaal onze kant op.

We doorkruisen een prachtig ietwat glooiend landschap. Her en der prachtige rietgedekte witte huizen waar je bij sommige schapenkaas kunt kopen. In deze hoek van Texel zijn ook meer Schapenboeten te zien. Om 14.30 uur steken we de drukke levensadder, de Pontweg, over en beginnen aan het laatste 7 kilometer lange deel van deze 4e etappe. De eerste druppels beginnen te vallen en de paraplu moet weer open en omhoog. De harde wind bemoeilijkt dit en dwingt ons de paraplu schuin tegen het lichaam te houden. Zodoende de minste kans om af te breken. En dan….. dan barst de regen los. Mede door de harde wind bijzonder heftig en intens. Het eerste deel lopen we tegen de wind in, westwaarts, waardoor de  onbeschermde voorkant al snel doorweek is. Inclusief de al snel soppende schoenen. Oog voor de omgeving hebben al nauwelijks meer. Uitgezonderd het witte huis “Sempre Avanti” (Steeds voorwaarts) vanwege de oude maar fraaie kampeerbus van het merk Citroen HY.  

We volgen gedwee de wandelroute wetend dat elke genomen stap ons een stap dichter bij de droogte van de boot brengt. We zijn inmiddels doorweek als we langs de oude dijk van de |Prins Hendrikpolder wandelen. Totale stilte vanwege het weer. Zelf de vogels laten zich niet horen. Verderop staan we wel even stil bij een gedenkmonument ivm het neerstorten van een Amerikaanse bommenwerper in april 1945. 8 Bemanningsleden vonden hierbij de dood. Het blijven gedenkwaardige plekken waar je stil van wordt.

Nog een paar honderd meter soppen we verder. Alles is nat en kleeft, maar het einde is in zicht. We zien de boot al langzaam de haven bij ’t Horntje binnenvaren. Dat betekent, dat we niet lang hoeven te wachten en dus niet verkleumen. Om 15.45 uur komen we aan bij de gebouwen met de wachtkamer en ploffen even lekker neer op zo’n droge stoel. Met veel gevoel voor traditie en plechtigheid deponeert Wim zijn trouwe makker, de zwarte opvouwbare paraplu, in en aanwezige prullenbak. Hij heeft zijn best gedaan, het is tijd voor een nieuwe.

Om 16.00 uur zitten we op de boot, heerlijk op te drogen, genietend van de koffie en de gevulde koek en op weg naar Den Helder. We hebben het Texelpad volbracht. Een geweldig mooi wandelpad en zo heel anders als de LAW-paden op de vaste wal. We hebben er van genoten, ondanks de regen op het einde van de 3e en deze 4de etappe. Het hemelwater kon bij ons de pret niet drukken en met grote voldoening kijken we terug op dit streekpad. Met dank aan Wim zijn zwager Fred en echtgenote, die ons tipten.

Wat het volgende pad gaat worden weten we nog niet.
Een optie is het pelgrimspad “Jabikspaad” van Sint-Jacobiparochie in Noord Friesland (Het Bildt) naar Hasselt (Overijssel). Een wandelpad weer even lekker dichtbij.

EindeTexelpad Home


 

fotoshow