Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Texelpad

2e etappe
De Koog- De Cockdorp 19 km
18 September 2010

Na een uitstekende nacht en  – niet onbelangrijk –  een uitgebreid en voedzaam ontbijt in hotel Boschrand staan we omstreeks 8.00 uur op de kruising Epelaan – Kamerstraat in De Koog. Het startpunt van vandaag. Het is half bewolkt, de zon laat zich regelmatig zien, maar desondanks is het wel frisjes. Het zal een graad of 12 zijn. We hebben besloten in het dorp De Koog bij een bakker broodjes e.d. te kopen.

We wandelen via de Brink door de Dorpsstraat, waar het ondanks het nog redelijk vroege uur, al een drukte van belang en bedrijvigheid is. Bij de bakker en een levensmiddelenwinkel slaan we etenswaar voor vandaag in zodat we de komende 19 wandelkilometers niet hoeven te verhongeren of te verdorsten. Hoewel er van alles te doen is in dit dorp De Koog, zijn we er toch snel doorheen. Aan het eind van de Dorpsstraat slaan we linksaf richting strandovergang om direct na het opvallend witte KNRM-gebouwtje rechtsaf te slaan het fietspad op richting vuurtoren en De Cocksdorp. Al pratend vergeten we verderop linksaf een bospad in te slaan. We besluiten niet terug te wandelen maar de volgende linkse bosweg in te wandelen. Dat gaat gelukkig allemaal goed en al snel belanden we weer op de vertrouwde route van het Texelpad.

We kijken ook hier onze ogen uit. Een prachtig wandelpad langs begroeide duinheuvelen en veel naaldbomen. Door de zonnestralen en blauwe luchten ziet alles er frisgroen uit en ruik je het zoute zeewater vermengt met de harsgeur van de naaldbomen. Her en der een verloren wandelaar die zijn of haar hond uit laat. Verder rust en stilte. We vermoeden, dat veel toeristen of nog op één oor liggen of van het ontbijt genieten. Dat laatste al of niet in combinatie met wat de aanwezige TV te bieden heeft.

We wandelen eerst onderlangs camping De Shelter en vervolgens aan de noordkant in de richting van een strandovergang. Ook vandaag wandelen we over het strand. En dat verfraait zo’n wandeldag natuurlijk. Op het campingterrein staan nog een aantal stormtenten gereed om eventueel nog wat gasten te ontvangen. Veel zullen dat half september niet meer zijn. We zien nog wel dat een enkele tent gebruikt wordt door de echte natuurliefhebbers annex kampeerders. Dit is ook een moment in het jaar om volop te genieten van de combinatie rust, kamperen en natuur. Wij begrijpen het wel. Ook wij zijn kampeerders.

We volgen een kleine kilometer de vloedlijn van de zee via het strand. In het water allerlei vogels, steltlopers e.d., die bezig zijn met het bij elkaar scharrelen van hun eigen ontbijt. Ze hebben het er maar druk mee. Even verderop wandelen we in het mulle zand alweer omhoog om een andere strandovergang te bedwingen. Bovenop rondkijkend en genietend van al dat fraais wat we zien. Heel in de verte zien we al de kerktoren en enkele huizen van ons einddoel van vandaag De Cocksdorp. Links in de verte de opvallend  rode vuurtoren die wij als wandelaar aan landskant moeten “ronden”.

Als we het strand en de strandovergang achter ons laten zien we voor ons de brede en onverharde toegangsweg richting Natuurreservaat De Slufter. Van rechts nadert een door twee paarden getrokken huifkar van “janpleziertexel.nl”. De wagen zit vol met enthousiaste en avontuurlijke mensen die zich verheugen op een bezoekje naar de beroemde Slufter van Texel. Een gebied waar men de duinenrij heeft doorstoken om de zee vrij toegang te verlenen tot een deel van het achterland. Als we aangekomen zijn bij het uitkijkpunt van De Slufter zien we duidelijk de invloed van de zee op dit gebied. Een ongelofelijk mooi gebied vol met kleine slufters en slenken en bijzondere plantengroei. Bij hoogwater en springtij staat de zee tot onderaan de duinenrij bij de uitkijkpost. Het begint op deze plaats nu ook drukker te worden. Het is natuurlijk een belangrijke toeristische trekpleister van Texel. Wij blijven hier een klein half uurtje zitten en genieten. Een kop koffie en broodje kaas completeert voor ons het geheel.

Het is 10.45 uur als we onderaan bij de voet van de duinenrij aan de Slufterkant onze wandelroute verder vervolgen. We laten de drukte van de mensen achter ons en kijken onze ogen uit hier aan de rand van de Slufterwereld. Enkele karrensporen geven aan, dat de Jan Plezier ook hier wel eens komt. Het valt Wim op, dat de in de diepe karrensporen aanwezige beplanting verschilt van die van de omgeving. Waarschijnlijk door de invloed van de grond en de beschermende verdieping door het spoor in het landschap. Andere oorzaken kunnen we ook niet bedenken.

Ter hoogte van de verharde dwarsweg achterdijks, daar waar de Slufter ophoudt, slaan we rechtsaf om de duindijk over te steken en aan de andere zijde, de luwtekant, via het fietspad verder te wandelen. Lekker uit de wind en vol in de zon. Het voelt gelijk een stuk warmer. We schatten het op een graad of 18. Het is wel vrij druk op het fietspad en regelmatig moeten we even opzij stappen om staande in de berm een groep fietsers te laten passeren.

Via een enkele wildrooster komen we uit bij een prachtig rietgedekt wit huisje op een locatie die De Krim genoemd wordt. Schuin aan de overkant zien we de ingang van camping De Sluftervalley. We steken over en volgen verder het betonnen fietspad in de richting van de Eierlandsche Duinen ten zuiden van de vuurtoren. Inmiddels hebben we na bijna elke bocht uitzicht op de prachtig rode vuurtoren. Bij helder weer is deze dan ook vanaf het hele eiland zichtbaar en vormt zo niet alleen voor de zeevaarders maar ook voor de landrotten een duidelijk en vertrouwd baken.

Via de Lemoensberg steken we ter hoogte van Paal 29 de strandovergang over en vervolgen ons pad verder via het strand. Een prachtig breed strand waar veel mensen zich vermaken. Van het scheppen van gaten tot strandzeilen. En dat laatste kan heel hard gaan. Maar de strandzeilers letten goed op.
Bij elke stap in het mulle zand komt de vuurtoren wat dichterbij. We zien nu ook toeristen bovenop de vuurtoren. Kennelijk kan deze beklommen worden. Links in de verte zien we duidelijk Vlieland liggen. Ook zo’n schitterend Waddeneiland. In de zee tussen beide eilanden vaart een boot met daarop een tiental hengelaars constant heen en weer. Zeevissen dus. Met dit weer, een rustig briesje en veel zon, een ontspannende bezigheid lijkt ons.

Bij Paal 30 en een fraai strandpaviljoen verlaten we het strand, wandelen onder de machtige vuurtoren door om aan de Wadkant bij het Robbengat het wadstrand te betreden. We hebben het noordelijkste puntje van het Texelpad bereikt en wandelen nu voornamelijk weer in zuidelijke richting. De klok wijst ondertussen alweer 12.45 uur aan. We zien direct het verschil tussen het Noordzeestrand en het strand aan de waddenkant; veel rustiger qua mensenaantallen en activiteiten en qua golven. Alsof we ineens bij een binnenmeer zijn beland waar een strandje is opgespoten. Wel heel fraai. Alleen heel anders fraai. Het is maar hoe je het beleeft. Recht tegen de waddendijk staan tientallen gekleurde houten strandhuisjes met daarvoor  - heus waar! -  echte palmbomen. We besluiten door deze aanblik gebruik te maken van de luwte van zo’n huisje en het bijbehorende terras om even wat te drinken en te eten. En natuurlijk te genieten van het prachtige weer, de Waddenzee en de vele zeilbootjes op zee. Bij al deze rust, voedsel en zonneschijn valt Wim in slaap. Na een half uurtje maakt Hedzer hem wakker en wandelen we weer verder.

Een paar honderd meter verderop trekt een houten bouwsel onze aandacht. Het blijkt een houten steiger te zijn voor de boot naar Vlieland. Aan het begin van de steiger geeft een groot bord aan “waddenveer.nl”
In de verte aan de overkant van het Robbengat zien we inderdaad ook een dergelijk bouwwerk op het uiterste puntje van de Vliehors op Vlieland staan. Dat moet een mooie overtocht zijn. Helaas vaart dit weekend de boot niet. Een andere keer dus maar.

We wandelen verder over de kruin van de met gras begroeide kunstmatig aangelegde waddendijk in de richting van De Cocksdorp. Het oude dorpje is al duidelijk te zien en links onderaan de dijk zien we het bijbehorende eenvoudige haventje. Schapen bewonen deze waddendijk en houden het super groene gras op de juiste lengte. Wij wandelen en vooral laveren tussen de vele schapenkeutels over de dijk en genieten ondertussen van het weidse uitzicht over een groot deel van het wad en van Texel. Wim heeft intussen per mobiel contact gehad met de dames, zodat zij ons kunnen ophalen uit De Cocksdorp.
Inmiddels aangekomen bij ons eindpunt op de Waddendijk hebben we nog even tijd om van dit alles te genieten en tot rust te komen. Wim strekt zich heerlijk uit in het gras en Hedzer gebruikt zijn fototoestel op intense wijze bij het haventje. Het is ook allemaal zo fotogeniek!

Ook vandaag was het weer prachtig. Hoogtepunten waren zondermeer De Slufter, het duinengebied ten zuiden van de vuurtoren, de vuurtoren en haar omgeving en het eindpunt.
We realiseren ons dat we de Noordzeekant achter ons hebben gelaten. Maar ook het andere deel van Texel blijkt veel voor ons het e.e.a. in petto te hebben. Morgen de 3e etappen van De Cocksdorp naar het dorpje De Waal. We zijn heel benieuwd!

Naar volgende etappe: De Cocksdorp - De Waal


 

fotoshow