Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 
Het Pieterpad

7e etappe

Sleen-Coevorden 19 km
Zaterdag 12 Februari 2000

Het experiment ‘koffie-meenemen’ is de vorige etappe uitstekend bevallen. Vandaag dus maar weer koffie mee. Wim zorgt daar voor en Hedzer zal rijden. Vandaag gaan we van Sleen naar Coevorden. De 7e etappe. We gaan met enigszins onrustig gevoel richting Sleen. We zijn namelijk inmiddels aardig gewend geraakt aan de tot nu toe prachtige etappes. En volgens insiders is de 7e etappe een soort van ‘ruilverkavelingroute’.  Weinig bomen, veel groen gras en heel veel recht-toe-recht-aan wegen. We houden de moed erin en merken op dat ook het dit specifieke  ruilverkavelinglandschap een onderdeel van Nederland is. Maar goed, het geeft de sfeer even aan.

Rond 9.15 uur arriveren we op de Brink in Sleen, waar vanwege het vroege tijdstip, nog voldoende parkeerruimte is. Wat is het toch een op-en-top Drents dorp. Prachtig.  En wat een rust straalt Sleen uit. Ja, wonen moet hier een genot zijn.

 We lopen richting zuiden naar het dorp Erm. Als we na een goed kwartier nog binnen de bebouwde kom van Sleen lopen, valt ons pas op dat het dorp toch groter is dan we dachten. Veel nieuwbouw aan de zuidkant. Het tempert de ‘liefde’ wat. Er staan wel mooie huizen bij.

Via de Heirweg, hoe komen ze toch aan die naam, lopen we Sleen uit. Het torentje van Erm zien we voor ons. Bos zien we echter niet meer. Dat laten we voorlopig achter ons.  Het is overigens prachtig voorjaarsweer. De zon schijnt volop, bijna geen wolkje te zien en een matig briesje vanuit het westen. Dus ook vandaag weer prima wandelweer. Wel zijn de vooruitzichten voor vanmiddag minder gunstig. Er wordt veel wind en regen voorspeld. We zien het allemaal wel. Ze zitten er wel eens vaker naast.  

Als we rond 10.00 uur het recreatieterrein Ermerzand gepasseerd zijn besluiten we de eerste kop koffie te nuttigen. Even een plekje in de zon en uit de wind opzoeken en snel een bak koffie. Heerlijk. Uit de wind en in de zon voelt het lenteachtig aan. De struiken en bomen delen kennelijk dit gevoel, want vele knoppen geven aan dat ze open willen. Na een kwartiertje pauze weer verder richting Holsloot. Een buurtschap aan de Verlengde Hoogeveensevaart. Op dit gedeelte verlaten we voor een paar honderd meter het asfalt en de klinkers en lopen we over een met gras overwoekerd pad tussen een brede sloot en een boomwal. Na afloop blijkt dit het enige onverharde deel van de 7e etappe te zijn. Hoezo Nederland geasfalteerd! We komen aan bij de Verlengde Hoogeveensevaart en moeten even verderop de Haarbrug over om vervolgens aan de overzijde verder te gaan richting Holsloot. Lekker tegen de zon in. Jammer dat verderop het viaduct te zien is van de drukke weg Emmen – Coevorden. Horizonvervuiling noemen ze zoiets. Verder een mooie omgeving.

Als we onder deze drukke weg doorgelopen zijn moeten we rechtsaf om via de buurtschappen Den Hool en De Haar richting Dalerveen te gaan. Als we boven op het viaduct over de weg Hoogeveen – Klazienaveen staan hebben we een prachtig uitzicht rondom. In het oosten zien we Veenoord liggen, in het zuidwesten het torentje van Dalen en bijna recht voor ons de ‘antieke’ watertoren van Coevorden. Onder ons door racen de vele automobilisten. Wat een verschil. Onder ons de hectiek van de dag. Op het viaduct twee wandelaars die genieten van de ultieme rust en weidsheid. Dat is pas genieten. De vele hoogspanningsmasten, boven alles en iedereen uitstekend, zien we al niet meer. Net doen of ze er niet zijn.  Hoewel het landschap inderdaad een totaal ander beeld voorschotelt als we de afgelopen maanden gewend zijn, valt de etappe van vandaag ons tot nu toe niet echt tegen. Ook dit is Nederland. Maar, het doet niet Drents aan.

Om 11.15 uur geeft een bord ‘bebouwde kom’ aan dat we Dalerveen binnen stappen. Een klein dorp, voornamelijk bestaand uit lintbebouwing maar wel met veel knusse en oorspronkelijk Drentse huisjes en boerderijtjes. Het weer is nog steeds prima, maar rechts vanuit het westen zien we wel dat er steeds meer bewolking op komt zetten. Het gaat nog spannend worden.  Als we Dalerveen uit lopen moeten we rechtsaf de Oude Dalerveensestraat in. Op de hoek rechts staat een werkelijk schitterend buurtschooltje. Volgens het boekje genaamd “Stidalschool”. Het lijkt ons heerlijk hier op school te zitten of les te geven. Je zou hier alleen om dit schooltje al willen wonen. Het is inmiddels 11.30 uur.

Het landschap is nog steeds weids en we zien in het noorden de kerktoren van Sleen. Aan de hand van de VVV-kaart schatten we de afstand hemelsbreed op 9 km. Bij het sportcomplex moeten we linksaf de Drift in. Zo te zien een oude weg. Op de hoek ontwaren we een heuse picknickbank. We besluiten hier de koffie en koek op te maken. We hebben inmiddels ook wel weer zin in wat. Het is nu 12.15 uur. Richting zuidwesten zien we ons einddoel Coevorden. Die oude watertoren is toch wel een heel herkenbaar ijkpunt van deze plaats.  

We lopen weer verder via de Drift. Mooi laantje. Veel bomen en bochten. De zon zegt ons gedag, want er zijn inmiddels aardig wat wolkenvelden voor de blauwe lucht geschoven. Opvallend is ook de plotselinge toename van de wind. Het waait behoorlijk en we moeten de jassen goed dichtritsen. Ook dit is Nederland.  

We zien het bord bebouwde kom Coevorden zo’n 300 meter voor ons als de eerste regendruppels voorzichtig op onze jassen plengen. Maar gelukkig voor ons zet de regen nog niet echt door. Alleen wat spettertjes. We hopen het zo te houden, want het lijkt ons frustrerend om na ongeveer 17 km lenteachtig en droog weer alsnog regennat te worden in het zicht van de ‘haven’. Het is nu nog een kilometer of twee.

We komen uit bij de spoorlijn Coevorden-Emmen en zien links voor ons de rondweg van Coevorden. De markering is hier niet helemaal duidelijk en we gaan hier dus verkeerd. We blijven namelijk aan de linkerkant van het spoor lopen. Als we omstreeks 13.15 uur Coevorden binnenwandelen, ontdekken we dat we aan de verkeerde kant van het spoor lopen. Qua afstand maakt het niet uit en dus besluiten we de eerstvolgende spoorwegovergang over te steken om de route weer op te pikken. Het spettert nog steeds. Maar de wolken worden donkerder en dreigender. We verwachten elk moment toch wel een stevige bui. Nog 1 kilometer. Het lukt ons de route weer op te pakken. Het station zien we voor ons. We hebben nog drie kwartier voordat de trein richting Emmen gaat en daarom maar even het overdekte winkelcentrum “Ganzehof” in.  Midden in dit winkelcentrum is een groot terras. We zien kinderen lachen en schreeuwen terwijl de draaimolen waar ze in zitten z’n rondjes maakt. We zien en horen ook een man met een harmonica vrolijke deuntjes spelen. Het ziet er heel gezellig uit en we laten ons in de terrasstoelen vallen. Onderuitgezakt bestellen we bij een lieftallige serveerster stokbrood met kipkerrie en een glas melk en kop koffie. Deze innemende en goedlachse serveerster trekt onze aandacht. Een leuk mens met veel uitstraling. Maar we zullen vast nog wel meer van dit soort mensen tegen komen en besluiten na enige discussie toch maar geen foto van haar te maken.

Na even lekker gezeten en gegeten te hebben stappen we op en gaan richting station. Buiten spoelt het inmiddels van de regen. We waren dus net op tijd binnen. Op het station kopen we een ‘reductie’-kaartje. Enkele reis Emmen. De lokettiste ziet in ons pieterpad-wandelaars en ze besluit een geanimeerd gesprek aan te gaan. Heel gezellig dat NS-personeel. We moeten het gesprek afsluiten, omdat een man en vrouw eveneens een kaartje willen kopen. We zien dat ze het bekende boekje in de hand hebben. Als de vrouw tegen de man zegt, dat ze de voordeelurenkaart vergeten is, roept Wim : “U kunt wel op mijn kaart! Moet u wel in de trein bij ons komen zitten!”. De lokettiste beaamt dit en de kennelijk dankbare man en vrouw kopen eveneens een reductiekaartje. Gezellige mensen. Blijken uit Winterswijk te komen en moeten nog maar een paar etappes van het Pieterpad. In de trein vertellen we elkaar de belevenissen en avonturen van het Pieterpad. Ze moeten ook naar Sleen. Om 14.10 uur arriveren we in Emmen en daar moeten we overstappen op de bus naar Sleen. Het vraagt 20 minuten wachttijd. Het spoelt nog steeds van de regen, maar we kunnen zittend op een bankje schuilen en wachten.

Omstreeks 14.30 uur stappen we in de bus richting Sleen, waar we om  15.00 uur aankomen. We zeggen onze reisgenoten gedag en zoeken de auto op. Ook vandaag een prachtige wandeling. Heel anders dan de vorige etappes. We spreken af vrijdag 25 februari  weer verder te lopen en wel van Coevorden naar Hardenberg. Om 16.20 uur zijn we weer thuis. Lekker het bad in en daarna een pilsje.

Wat kan het leven aangenaam zijn.

Naar volgende etappe: Coevorden-Hardenberg


 

fotoshow
We laten Sleen achter ons


Het is prachtig voorjaarsweer


En dan is er koffie


Verder richting Holsloot


Buurtschap Den Hool


We verlaten Dalerveen


Oude Daalerveensestraat


Linksaf de Drift in


Hier wordt de laatste koffie opgemaakt


Joodse begraafplaats


Joodse begraafplaats


Coevorden


Stokbrood met kipkerrie + koffie


U kunt wel op mijn kortingskaart mee...

.