Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 
Het Pieterpad

6e etappe

Schoonlo-Sleen 22 km
Zaterdag 22 Januari 2000

Hoewel openbaar vervoer onze voorkeur heeft, gaan we vandaag toch maar weer met de eigen auto naar Schoonloo, startplaats van alweer de 6e etappe. Vandaag opnieuw een ‘historische dag’. We nemen namelijk koffie mee. Hedzer bijt de spits af. Hij had vandaag de zorg voor de koffie. Wim moet daarentegen rijden. Zo hebben we de taken wat verdeeld. We hebben vooraf via 0900-9292 uitgezocht, dat we vanaf ons einddoel Sleen, gebruik kunnen maken van een regelmatige busverbinding richting Schoonloo. En  voor maar vier stripjes. Hoeveel kost één strip eigenlijk?Het weer is prachtig. Half bewolkt, flink wat zonneschijn en een klein beetje wind. De temperatuur zal rond de 10 graden liggen. Perfect wandelweer dus.  

Nadat we de auto geparkeerd hebben voor het inmiddels bekende café in Schoonloo, maakt Hedzer de eerste digitale foto’s. Het is ook een echt Drents dorp. Veel rust en ruimte dus. Het inmiddels 9.30 uur.  We lopen Schoonloo uit en via een glooiend open veld stappen we Boswachterij Schoonloo binnen. En zoals het een bos betaamt, veel wuivend groen. Ook in deze Boswachterij vallen de vele omgezaagde naaldbomen ons op. Dan toch houtproductie? Of gewoon door de Kerststorm vernielde bomen verwijderen? We komen niemand in het bos tegen en kunnen dus ook niets vragen. We kruisen de weg Schoonloo – Schoonoord en gaan aan de ‘overkant’ verder richting de ‘Tweelingen’. Dit zijn twee vennetjes in een heideveld.  Je moet maar op die naam komen. Na ongeveer 6 kilometer lopen terhoogte van een verhard fietspad bij het ‘Ellertsveld’ ontdekken we een picknickbank op een heuveltje. Wij Friezen zouden zeggen ‘een terp’. Een mooie plek om Hedzer zijn koffie te proberen. Het is inmiddels 10.40 uur. De thermoskan die Hedzer uit zijn rugzak tovert ziet er indrukwekkend uit. De koffie zal er inmiddels zo’n kleine drie uur in hebben geklotst. We zijn benieuwd naar smaak en koffietemperatuur. Nadat de bekers gevuld zijn met koffie, koffiemelk, suiker en een roerijzer, voelen we dat de koffie nog behoorlijk heet is. Voorzichtig tuiten we onze lippen om de rand van de beker, bang de monden te verbranden. Na voorzichtig de eerste koffiedruppels de mondholte binnengeslurpt te hebben is onze conclusie eensluidend : goed heet en bijzonder smaakvol. We gaan er nu pas echt goed voor zitten. Na tweeënhalve minuut genieten van de koffie komt Hedzer plots op het lumineuze idee om met behulp van de zelfontspanner een digitale foto van ons beiden te maken; zittend aan een verweerde picknicktafel, de beker met koffie aan de mond en vooral net doen of je drinkt!   

Het ‘ergens’ neerzetten en instellen van de camera kost Hedzer enige moeite. Hij moet er zelfs plat voor op de grond bij gaan liggen. Het duurt enige tijd als we beide waarnemen dat de camera met een hoorbare klik de gemaakte foto aankondigt. De koffie was toen niet zo warm meer. Maar goed, alles heeft zo z’n prijs.  

Na een kwartiertje het ‘koffiebivak’ opgeruimd en ingepakt en weer verder getrokken. Kort daarna ontdekken we een prachtig stukje natuur: heidevelden, verschillende grassoorten en een vrij groot meer. En veel vogels. Heel veel vogels. Een blik op de VVV-kaart leert ons, dat dit de ‘Meeuwenplassen’ zijn. Het gebied, een natuurreservaat,  staat bekend onder de naam ‘Oud Orvelte’. Voor de zoveelste keer onze camera’s uitgepakt en in stelling gebracht om de nodige foto’s te nemen. Maar het is de moeite waard.  

Na de “Meeuwenplassen’ even geen bos meer maar open terrein, genaamd het ‘Orvelter Veld’. Geen bos maar wel statige bomenlanen. Alhier de overgang van Boswachterij Schoonloo naar Boswachterij Sleenerzand. Volgens ons is ‘Boswachterij’ een uitvinding van de Drenten, want ze hebben er nogal wat. Lopend door een bomenlaantje worden we enkele honderden meters begeleid door een troepje vinken, die ons al piepend in het oog houden en kennelijk nieuwsgierig zijn.  Gaande langs een biologische proefboerderij aan Orvelterweg lopen we weer het bos in. Boswachterij Sleenerzand geeft een bord ons aan. We geloven het direct. Hedzer is nogal gecharmeerd van de zelfontspanner op zijn camera. We moeten weer even samen op de foto. Een houten paal neemt vervolgens een foto van ons terwijl we ‘broederlijk oplopen’ . We wandelen door het groene woud van Boswachterij Sleenerzand. We hadden het al eerder gezien, maar ook in dit bos zijn weer verschillende bospaden ‘bestraat’ met keien en keitjes. Deze ‘bestraatte’ bospaden waren vroeger waarschijnlijk belangrijke handelswegen. Het is moeilijk voor te stellen hoe het Drentse land er vroeger uit gezien moet hebben.  

Plots staan we oog in oog met het Oranjekanaal aan de westkant van Schoonoord. Veel bomen en struiken pakken het watertje als een cadeautje in. Een fraai gezicht. We gaan de brug over en lopen weer een nieuw bosdeel in. Want dat is vandaag het motto: bos, bos, bos.

Een kilometer of twee verder kruisen we de Schapendijk. Een verbindingsweg tussen Schoonoord en Zweeloo. Er is ook een picknickplaats aanwezig. We zien een groot informatiebord. Snel rekenwerk geeft aan dat we op dit punt, bij paddestoel 23336 ongeveer 100 kilometer van het Pieterpad route noord-zuid hebben afgelegd. Eigenlijk dus een gedenkwaardig moment. We vieren dit door het restantje koffie wat er nog is op te drinken. Een stukje koek en wat fruit er maar achteraan. Ach, het moet op. Het is inmiddels 13.00 uur. We zitten op ongeveer 8 kilometer gaans van Sleen.  

Na de korte onderbreking waarbij het lijf weer bevoorraad moest worden, trekken we verder. Richting ‘Galgenberg’. Zo luidt de aanduiding op de kaart tenminste. Na een half uurtje lopen arriveren we bij deze ‘berg’. Het bijbehorende bord geeft aan dat hier in het verleden mensen naar een andere wereld werden geholpen. Even verderop wordt langzaam een berkenboom naar de andere wereld geholpen. Twee enorme zwammen hebben zich genesteld aan de stam en ‘vreten’ hem langzaam op. Voor de boom geen ontkomen meer aan. We staan er machteloos bij. Wel mooi om even een foto te maken.  

Weer even verder komen we aan bij de N31, ofwel de verbindingsweg tussen Noord-Nederland en Zoo Emmen. We moeten deze weg kruisen en steken over. Wel oppassen geblazen hier, want het is druk en er wordt stevig gereden. Geen automobilist die wandelaars op deze weg verwacht. Aan de overkant pikken we de draad weer op. Een doodlopend weggetje leidt ons richting Sleen. We passeren een werkelijk schitterend hunebed. We hebben er vele gezien, maar deze spant absoluut de kroon. Als je het informatiebord gelezen hebt, kun je met wat fantasie een voorstelling maken hoe het graf eruit moet hebben gezien. Voor onze verre voorouders een prestatie van formaat! 

We hebben met het oversteken van de N31 de bossen achter ons gelaten. Recht voor ons doemt de kerktoren van Sleen alweer op en kondigt aan dat het einde van deze etappe nabij is. Links zien we de molenwieken van ‘Albertdina’ te Noord-Sleen.  Als we Sleen wat dichter genaderd zijn zien we in de verte onze geplande bus reeds driftig wegrijden richting Noord-Sleen en Schoonloo. We hadden deze moeten hebben maar we hebben hem gemist. De prijs voor koffiedrinken onderweg. We moeten een uurtje wachten. Als we om 14.40 uur Sleen binnenlopen zijn we op slag verliefd op dit dorp. Een heus Drents dorp met prachtige laantjes, koddige huisjes en statige boerderijen. Die laatste soms omgetoverd tot heuse paleisjes. En wat een prachtige tuinen. Kortom, niet erg om de bus gemist te hebben. We vermaken ons hier wel een uurtje. Om 15.30 uur stappen we bij de Brink in de bus. “Geen puf meer verder te lopen” roept de rondbuikige buschauffeur. Hij lijkt wat klem te zitten achter het stuur, maar zijn pretoogjes geven aan dat ‘ie plezier in het leven heeft. De andere passagiers grijzen. Maar wel op een gastvrije manier. Het zijn waarschijnlijk Drentenaren. Die zien geregeld zulke stappers zoals wij.

Vijftien minuten en 23 opstapplaatsen verder stopt de bus bij de halte in Schoonloo. Want ook wij hebben op het knopje ‘stop’ gedrukt. Als de bus stil staat op de gewenste plaats, turen wij naar de uitgangsdeur in de hoop dat deze open zullen gaan. “Succes verder hé” roept de chauffeur ons toe. Hij is kennelijk zo vol van ons dat vergeten wordt de deuren te openen. Gelukkig, hij heeft het in de gaten. “Sorry”, echoën zijn woorden ons na. Wij staan dan al buiten. Vreemd, zo begin je eraan en voordat je het in de gaten hebt ben je weer terug bij af. We stappen in en rijden richting Rolde. Vervolgens naar Assen en voor we het weten zijn we alweer thuis in Kollumerzwaag en Veenwouden. Een heerlijke dag. En dat was het!

Naar volgende etappe: Sleen-Coevorden


 

fotoshow
Schoonloo

Schoonloo een echt Drents dorp

Wandelaars welkom

Historisch moment 1e keer koffie mee

de Tweelingen

Oranjekanaal

Genieten....

Boswachterij Sleenerzand

Boswachterij Sleenerzand

100 km punt. De eerste honderd zitten erop

Twee enorme zwammen

Een werkelijk schitterend hunebed

Molen Alberdina

Omgetoverd tot heuse paleisjes

Sleen, een prachtig Drents dorp