Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor

 
 
Het Pieterpad

18e etappe

Groesbeek-Gennep 15 km
Vrijdag 22 September 2000

Vandaag gaan we voor twee dagen van huis en haard. De afstanden worden wat te ver en daarom hebben we besloten om nu twee etappes te gaan lopen in twee dagen. Met een overnachting ertussen dus. Met een aangeschafte VVV-gids van Limburg denken we genoeg keuze te hebben in pensions en hotels ter plaatse. Rond 10.00 uur staat Wim met z’n trouwe diesel bij Hedzer voor de deur. We hebben er zin in. Met zo’n overnachting er bij weer een heel andere belevenis. Zo is het Pieterpad steeds weer verrassend en uitdagend. 

Via Zwolle en Nijmegen rijden we richting Gennep. Het neerzetten van de auto bij het eindpunt is ons de vorige keer uitstekend bevallen. We doen dat dus weer. Midden in Gennep parkeren we de auto op het Wilhelminaplein. De bushalte voor de bus richting Nijmegen en Groesbeek staat 30 meter verderop en gaat over 5 minuten. Wat kan openbaar vervoer toch heerlijk eenvoudig zijn. Je moet het willen zien. Het is prachtig weer, zonnig en zo’n 23 graden als we rond 12.40 uur in de bus stappen. Een alleraardigst chauffeuse geeft ons nog enkele reistips waardoor we het gevoel krijgen dat vandaag niets stuk kan gaan. Voeg daaraan toe onze zomer-outfit! We lopen lekker in de korte broek en shirtje-korte-mouw.

Na een overstap op het opvallend overzichtelijke busstation van Nijmegen stappen we omstreeks 13.40 uur uit in Groesbeek. We zien de eerste markering van vandaag alweer en voordat je het in de gaten hebt ben je alweer druk lopend met het Pieterpad bezig. Na een kort stukje door dit overigens prachtige beboste en ‘beheuvelde’ plaatsje duiken we rechtsaf het bos in. Maar het is niet alleen bos waar we door wandelen. Het wordt afgewisseld met fraaie vergezichten en akkers in dit beglooide landschap. Het zijn de uitlopers van het Reichenwald die we zien. Heel mooi. Voor ons doemt een heuveltje op met voor de nieuwsgierigen een trappetje. Het blijkt de “Keizerskop” te zijn. Als we over “z’n randje” kunnen kijken zien we vergezichten over akkers en bossen. Recht voor ons het torentje van Bredeweg en rechts in de verte het Reichenwald en de St.Jansberg, waar we straks over heen zullen gaan. In het bijzijn van een gezellig en harmonieus paardengezinnetje die naast ons in het land bivakkeren, besluiten we op de Keizerskop aan de koffie te gaan.

Lopend over een landweggetje langs akkers omlijst met vele bloeiende zonnebloemen - de Schepper moet hier door Vincent van Gogh geïnspireerd zijn geweest - moeten we de “tweede weg rechts”. Het blijkt een doorsteek te zijn door weiland en langs vredig ogende koeien. Als we het hek passeren, passeren we tevens de provinciegrens met Limburg. We zijn gedurende het Pieterpad voor het eerst in onze meest zuidelijke provincie. Als Wim op zijn horloge kijkt blijkt het 14.50 uur te zijn. Weer een heuglijk moment. Het is ons wel opgevallen deze etappe, dat de markering niet altijd aanwezig of duidelijk is. Het Pieterpadboekje is hier beslist noodzakelijk gebleken. Als we het weiland doorstoken hebben moeten we aan de overkant flink zoeken. Een eind verderop vinden we op goed geluk een markeerstreepje. Pffffff. We knepen hem al een beetje.

We lopen inmiddels alweer door bos. Prachtige loofbomen omsieren ons. De één nog groter en dikker dan de ander. Net of ze niet voor elkaar willen onderdoen. Na enig zoeken zien we dat een enkele boom reeds schuchter zijn blaadjes laat verkleuren. Wij zijn nog in zomerstemming, het bos voelt de herfst aankomen. Na wat geklauter passeren we de St. Jansberg. We zien nog een aantal Pieterpadlopers onze paden kruisen. Logisch met dit weer en in deze prachtige wereld. We gaan verder op weg naar de “drie meertjes” met zijn “markante boom”. Dit stuk route is wel erg slecht gemarkeerd. Op vitale punten ontbreken gewoonweg de bekende kleurtjes en is het behoorlijk zoeken geblazen. Wel goed voor ons oriëntatievermogen en als kaartleesoefening.  Als we uiteindelijk bij de laag gelegen “bron” aankomen constateren we dat we nog steeds goed zitten. We zien namelijk weer een markering.

We genieten van het vele wonderschoon bij de meertjes en zijn markante boom. Ook passeren we de fundering van wat eens een huisje moet zijn geweest.  De meertjes zijn bijzonder fotogeniek en diverse foto’s worden hier genomen. Maar we moeten verder in deze groene wereld met z’n vele heuvels en kommen.  Uiteindelijk komen we weer bij het asfalt uit bij “De Diepen”. Voor ons zien we het voormalige stroomgebied van de Rijn. Aan de linkerhand de stuwwal behorende bij het Reichenwald én Duitsland. We lopen op de Grensweg. Vele fietsers, wandelaars, huisdieren en overigen genieten samen met ons van deze “grenswereld”. Links naast de weg Duitsland. Op de Grensweg Nederland. Grappig. Rechts aan de horizon zien we de toren van Gennep. Nog een kilometer of 5.

Na een half uur Grensweg komen we op een viersprong uit. We moeten hier rechtsaf, rechtaan op Gennep. Links staan enkele banken en een picknickbank. Het verhaal gaat, dat hier aan deze picknicktafel niet alleen gegeten en gedronken wordt. De picknicktafel schijnt ook bescherming te bieden bij zwaar weer. Aldus de overlevering. Via iets wat saaie binnenweggetjes naderen we Gennep. Het is snel gegaan vandaag. Maar het was een relatief korte etappe van slechts 14,5 kilometer. Steeds achterom kijkend naar de prachtige stuwwallen van het Reichswald moeten we alleen nog de snelstromende beek “Niers” via de brug “overwinnen” om vervolgens Gennep binnen te lopen. Het is prachtig weer en inmiddels 17.30 uur. En links zien we een chinees restaurant. Het besluit is dan ook al genomen daar straks te gaan eten. Maar eerst hotel De Kroon zien te vinden. Op de markt bij het gemeentehuis eindigt vandaag onze etappe. Precies zoals het Pieterpadboekje ons voorspeld had. Hotel De Kroon aan de Markt blijkt nog plaats voor ons te hebben. Het ziet erg gezellig en huiselijk uit. Echt op z’n Limburgs. We voelen ons er dan ook gelijk thuis.  

En dan na een heerlijk chinees maaltje is het heerlijk zitten en genieten van een Limburgs biertje in de huiskamer van het hotel. Mensen aan de bar, mensen aan het biljart of gewoon wat zitten lezen of televisie kijken. “Waar happy people go” had hier de slogan kunnen wezen. Morgen weer verder naar Vierlingsbeek. Toch weer Brabant in. Leuk. En de weersvooruitzichten zijn prima. “Zalig!” zou een Limburger zeggen.

Naar volgende etappe: Gennep-Vierlingsbeek

 
 

fotoshow