Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Krijtlandpad

2e etappe
Mheer - Slenaken (9KM)
Zondag 25 Januari 2015
Routekaart

Hoewel Hedzer en Wim altijd heel traditioneel opeenvolgend de etappes bewandelen, hebben we vandaag besloten om daar maar eens van af te wijken. Dus niet verder wandelen vanaf het eindpunt van afgelopen zondag nl. Boscafé ’t Hijgend Hert in het Vijlenerbosch, maar starten in het kasteeldorp Mheer. Daar wandelen we vanaf de bushalte aan de Dorpsstraat in de richting van ons vakantiehuis “Hummesknupke” in Slenaken. Een afstand van slechts 9 km. Maar gezien de privéomstandigheden een prima wandelafstand.

Om 12.30 uur staan Wim, Hedzer en zijn vrouw Tsjikke in Slenaken bij de bushalte van lijn 57 van Veolia. Als alle informatie klopt, stopt hier om 12.36 uur de bus van lijn 57 om ons via Noorbeek naar de Dorpsstraat in Mheer te transporteren. Een busrit van krap 13 minuten, exclusief instappen, inchecken, uitchecken en uitstappen. We zijn per slot van rekening niet de jongsten m(h)eer. In tegenstelling tot afgelopen zondag is de sneeuw compleet verdwenen. Alleen zijn hier en daar sneeuwhopen, veroorzaakt door driftige sneeuwschuivers, te zien. Een voorlopig laatste herinnering aan de maagdelijk witte wereld van 2 dagen geleden. Wat is een land als Nederland toch rijk bedeeld met de seizoenen zoals we die kennen. Het geeft zoveel fleur en kleur. Heerlijk…!

Slechts 3 minuten later dan eerder achter de bureaus van Veolia berekend, het is 12.39 uur, biedt de buschauffeur van lijn 57 ons de gelegenheid om rustig in te stappen en in te checken. Als we aan hem uitleggen wat ons reisdoel is en vóóral waarom het ons reisdoel is, reageert hij allervriendelijkst en geeft vervolgens uitleg over de bus, lijn 57, de chauffeur, de route, het in- en uitchecken, de te doorsnijden dorpen en de uitstaphalte. Een echte Bourgondische landgenoot, die trotst is op z’n werk en er zichtbaar van geniet. We hebben het ons noch maar amper geriefelijk kunnen maken op de stoelen in de bus of de reistijd van 13 minuten is voorbij en de chauffeur geeft aan dat we op de plaats van bestemming zijn aangekomen, de Dorpsstraat in Mheer. Vriendelijk groetend nemen we afscheid van de buschauffeur en de aanwezige passagiers. Hij wenst ons veel wandelplezier toe en geeft nog wat tips voor onderweg, die we kort na het uitstappen alweer vergeten zijn. Heerlijk…!

We oriënteren ons, conform de beschrijving in het gidsje Krijtlandpad, op taverne “in de Smidse” en zien deze op een tiental meters afstand van ons staan. Een belangrijk gegeven, want de bedoeling is, dat we hier linksaf slaan vanaf de Dorpsstraat om verder te wandelen over de Papenweg. Nu we ons georiënteerd hebben kan het wandelavontuur van vandaag beginnen. Ook voor vandaag heeft het gidsje ons een prachtig parcours beloofd en we hebben er reuze zin in. Het is inmiddels 12.55 uur als we met de wandeletappe beginnen. Heerlijk…!

We wandelen door de uitgestorven en vrij steile Papenweg, globaal in de richting van Bergenhuizen. De lucht is grauw en grijs, maar het is gelukkig droog. Het is een graad of 4, frisjes dus. Maar het wandelen in combinatie met de vrij steile Papenweg laat ons snel op een behaaglijke temperatuur komen. Na een paar honderd meter laten we de huisjes links en rechts van de Papenweg achter ons en trekken het vrije Limburgse veld in. De Papenweg voert ons hoger en hoger, terwijl de haagjes links en rechts naast de weg ons op het juiste pad houden. Ook hier vele vinkjes en mezen die opschrikken van onze plotselinge aanwezigheid. Ze volgen ons, dan weer opvliegend en vervolgens weer wegkruipend in de haagjes, over een afstand van een paar honderd meter. Alsof ze onze gidsen willen zijn. Het maakt er in deze doodstille en uitgestorven wereld wel heel gezellig op. Er is veel te zien onderweg, de grote oude bomen bij kruisingen en splitsingen van (onverharde) landwegen, de holle paden en het uitzicht rondom. Want na ruim anderhalve kilometer bevinden we ons op een soort landschappelijk plateau vanwaar we rondom weidse uitzichten hebben. We zien Bergenhuizen liggen, maar ook de spits van de kerktoren in Noorbeek. En daar in de verte, achter die heuvel, moet Slenaken liggen. Leuk zo’n heuvellandschap. Weer eens wat anders dan Friese terpen en de Groninger wierden!

De hoogtelijnen op het kaartje in de gids gaven het al aan; ter hoogte van Bergenhuizen gaan we vrij steil en over een smal  - en glibberig -  paadje naar beneden richting de dorpskern van Noorbeek. Dus voorzichtig en voetje voor voetje volgen we de loop van het paadje, intussen genietend van het prachtig uitzicht op en over Noorbeek en al het moois daar om heen. Gietijzeren ‘Crux Immissa’s’ (Latijnse kruisen) en hekwerken treffen we langs het wandelpad aan. Dan via stoepranden of stukken biels weer een paar stapjes omhoog, om vervolgens weer de vooral dalende trend richting Noorbeek te wandelen waarbij enkele ‘stegels’  (=karakteristieke ijzeren draaihekjes in het land) gepasseerd moeten worden. Na een boomgaard en even voor Noorbeek volgen we de ‘blauwe paaltjes’ route en arriveren om 13.25 uur via de Brikkenstraat in Noorbeek.

In Noorbeek wijken we van de route af om de fraaie dorpskern van Noorbeek nader te bekijken en te bewonderen. Er is veel te zien en te ontdekken in het dorp zoals de oude dorpskern, de kerk en de kapel, de enorme plataan, en de ommuurde boerderijen. Maar ook de hoge feestelijke den die naast de kapel staat trekt onze aandacht. We horen dat deze den een belofte inhoud, gedaan aan Sint Brigida in 1634, om ieder jaar ter ere van haar een den te halen en te planten voor de kapel die aan haar gewijd is. Elk jaar op de tweede zaterdag na Pasen loopt Noorbeek uit om deze den op te halen, nadat de vorige dezelfde dag verwijderd is. Heerlijk die tradities! Na rondgekeken te hebben gaan we de Herberg Sint Brigida, Dorpsstraat 36, binnen om het nuttige wandelen met het aangename eten en drinken te verenigen. Het blijkt een goede keuze, want het is er heel sfeervol en gemoedelijk. De bestelde soep wordt hier nog op grote witte en vooral diepe borden bezorgd en ook alles wat daarbij hoort smaakt uitstekend. Na wat per ongeluk ontsnapte boertjes en luchtbelletjes rekenen we af en wandelen weer naar de route van vandaag, die voor deze herberg ligt.

Via de Vroelenstraat laten we Noorbeek alweer achter ons. We passeren prachtige oude vakhuizen en –boerenschuren waaraan duidelijk te zien is dat ze uit mergel zijn opgetrokken. De blauw geverfde deuren en luiken zorgen van een geweldig mooi plaatje. Ter hoogte van bungalowpark Noorbeek houden we links aan en volgen verder de lange brede onverharde landweg pal in oostelijke richting. Ook hier aan beide zijden haagjes cq heggetjes vol vinken en mezen. Om de paar honderd meter een oude boom die het plaatje zo compleet maakt. Zowel naar het Noorden als naar het zuiden fraaie vergezichten. We genieten volop en verdringen de zorgen die er zijn wat naar de achtergrond. Het is nog steeds droog, maar de lucht is zo vochtig aan het worden, dat we elk moment de eerste spatjes motregen verwachten.

Via de Schilberg vervolgen we de route richting Slenaken. Het gaat nu op en af, maar het landschap is schitterend. We zien de kerktoren van Slenaken langzaam achter de heuvel voor ons oprijzen. Even voor Slenaken laat het Krijtlandpad ons een ommetje maken teneinde een grote en heel oude wilg te passeren. De giga boom is inderdaad zeer indrukwekkend. Opmerkelijk is wel, dat het juist bij deze boom begint te motregenen. Het moment voor Tsjikke om zich duidelijk in deze omgeving te onderscheiden door middel van haar uitgeklapte en knal oranje paraplu. Je zou er bijna een strafbaar feit van maken zo groot is het contrast van de paraplu met deze omgeving. Een oplettende boswachter of iets dergelijks zou haar daar direct op aan spreken. Maar dat alles gebeurt gelukkig niet. De laatste honderden meters leggen we weer af via een smal geasfalteerd weggetje die ons laat uitkomen in het ‘centrum’ van Slenaken ter hoogte van onze dagelijkse bakker. In het dorp slaan we op de doorgaande weg rechtsaf en na een kleine kilometer staan we weer voor ons “Hummesknupke”. Het is nu 15.45 uur. Een prachtige wandeletappe en blijde Dineke die de voordeur opent en ons welkom heet. Straks maar weer met z’n vieren bijpraten in Boscafé ’t Hijgend Hert onder het genot van een licht of donker ‘Hertje’. Heerlijk…! 
 

2e etappe