Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Jabikspaad

9e etappe
St Jansklooster - Hasselt 21 km
Zaterdag 20 Oktober2012

Vandaag een bijzondere wandeldag; we wandelen de alweer 9e en laatste etappe van het prachtige en afwisselende Jabikspaad. Van noord naar zuid dwars door het mooie Fryslân en een stukje Overijssel!
We hebben besloten om vandaag met twee auto’s op pad te gaan. Het openbaar vervoer is vandaag wat lastig te gebruiken. Te lastig vinden we.

Om 7.30 uur vertrekken we vanuit Wim’s woonplaats Feanwâlden in de richting van Hasselt. Het is nog donker en heerlijk rustig op deze ‘vroege’ zaterdagmorgen. Via de A7, de A32 en de A28 rijden we naar Hasselt waar we één van de auto’s. Daarna rijden we met de andere auto weer globaal naar het noorden naar ons startpunt van vandaag St. Jansklooster. Een prachtig plaatsje bekend geworden door zijn oudbewoner Evert van Benthem! Op het immense parkeerterrein naast de Gereformeerde kerk parkeren we de auto. Deze p-plaats ligt aan het Jabikspaad en was eindpunt van de vorige etappe. Toen liep onze vriend Toby uit Kaapstad mee, vandaag lukt hem dat niet. Toby is namelijk met zijn vrouw Aukje teruggereisd naar ‘hun’ Kaapstad. Jammer, we hadden hem er juist vandaag, vanwege deze laatste wandeletappe graag, bij gehad.

Het is 9.00 uur geweest als we bepakt en bezakt vertrekken in de richting van Hasselt. De ‘weermannen en –vrouwen’ hebben beloofd dat het uitgerekend vandaag prachtig wandelweer zal gaan worden. Zo’n laatste wandeletappe van een LAW-pad heeft iets “excitings”. Aan de ene kant het sentimentele van “de laatste etappe”, aan de andere kant het vooruitzicht op een nieuw wandelavontuur van een nieuw LAW-pad!

We wandelen slechts een kleine 200 meter over de Kloosterweg. Volgens het gidsboekje zijn in een weiland tegenover huisnr. 10 de restanten te zien van een in 1581 verwoest klooster. Maar wat wij ook kijken en turen, we zien het niet. Verderop slaan we rechtsaf de Molenstraat in. We passeren leuke oude pandjes en een schattig wit kerkje, dat alles in een decor van prachtige herfstkleuren, waarna we al vrij snel ‘Everts’ pittoreske dorpje achter ons laten. Voor ons een wat glooiend coulisselandschap. Een landschap wat ons erg aanspreekt en waar we gecharmeerd van zijn. Een vriendelijk boerenstel van rond de 70 jaar begroet ons en wenst ons een fijne wandeldag toe. De zoveelste vriendelijke begroeting in die krappe kilometer die we nog maar net achter ons hebben. Vriendelijke mensen hier!

Rechts voor ons zien we een prachtige molen staan op de splitsing Molenstraat en Bergkampen. Deze molen, genaamd Monnikenmolen, een deels rietgedekte achtkantige stellingkorenmolen stamt uit 1857 en is gebouwd door  - ja hoe kan het ook anders -  Evert van Benthem. Zal vast familie zijn van ‘onze’ Evert!

We slaan linksaf de Bergkampen op. Links en rechts vele eikenbomen getooid in herfstkleuren. In de berm vele paddenstoelen in allerlei soorten en maten. Een prachtig gezicht. De herfst heeft inderdaad ook hier zijn intrede gedaan. Bij elke oprit van een aangrenzend huis zien we dozen met oud papier klaar staan. Kennelijk net als bij Wim in Feanwâlden; 3e zaterdag van de maand, oud-papieractie  - ook wel OPA genoemd -  voor de plaatselijke school of kerk! Waar een klein land groot in kan zijn!

Even verderop staan twee opmerkelijke reclameborden pal naast elkaar: Een blauw kleurig bord maakt reclame voor een attribuut bij ‘onze’ laatste gang, “uitvaartboeketten”; het andere roze kleurige bord maakt reclame voor  stimulerings ‘attributen’ te gebruiken bij de voorbereiding van nieuw leven, ‘Grietjes lingerie’! Komisch  - terwijl het eigenlijk bloedserieus is -  deze verschillende levensmomenten zo vlak naast elkaar!

En dan het buurtschap Kadoelen. Een paar huizen  - o.a. een bijzonder fraai houten huis - , wat  boerderijen, een bijzonder Gereformeerd kerkje en een uit straatklinkers bestaand kruispunt. Eén en al rust, ruimte en gemoedelijkheid. Ook hier vriendelijke en groetende mensen. Het lijkt Friesland wel! Maar voordat we echt van Kadoelen kunnen genieten wandelen we het buurtschap eigenlijk al weer uit. Zelfs bij het wandelen oogt het buurtschapje een ‘streep’! We gaan verder richting Heetveld. De klok wijst inmiddels 9.45 uur aan. We zijn nog geen uur onderweg en hebben toch al een hoop moois gezien.

Via de klinkerweg stappen we Heetveld binnen. Een echt boerendorp. Midden in het dorpje staat “d’ Olde Skoele”. De ‘eerste steen legging’ van dit gebouw vond plaats op 22 april 1834. Met enige moeite zijn enkele kenmerken van de oude school nog te ontdekken, zoals dichtgemetselde vensters. Verderop geeft aan wegwijzer aan, dat we in de richting van een ‘Geologisch monument’ wandelen. We zijn benieuwd! Ook in Heetveld zien we prachtige herfstkleuren. Een aantal bomen herkennen we niet, maar ze zijn te mooi om er aan voorbij te lopen. De laatste 100 meter van het dorp moeten we door modderige bermen gaan omdat de weg opgebroken is.

De route tussen Heetveld en het “Geologisch monument” laat ons een prachtig landschap zien; licht glooiende velden en akkers, herfstkleuren en fraaie rietgedekte boerderijen. Een paar honderd voor ons zien we het aanduidingbord van het ‘Geologisch monument De Zandkoele’. Een mooie locatie om even te pauzeren en een bak koffie te nemen. De klok wijst bijna 9.00 uur aan.

Het “Geologisch monument De Zandkoele” is speels een aantrekkelijk opgebouwd. Vanaf een gecreëerde heuvel heeft men goed zicht op een met steentjes en boomschors uitgebeeld Scandinavië. We ontwaren duidelijk Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland. De neergelegde grote zwerfkeien geven hun brongebied in dit landschap aan. Duidelijk wordt b.v. gemaakt waar de granieten zwerfkeien hun oorsprong hadden, voordat ze in de op één na laatste ijstijd hier gedeponeerd werden. Maar liefst 140.000 jaar gelden. Voor de mens een niet te bevatten tijdspanne, maar voor een zwerfkei duidelijk niet. We laten ons de koffie en botenhammen verder goed smaken, ondertussen genietend van het ‘Monument’ en de omgeving.

Als we onze wandelreis voortzetten bereiken we al vrij snel het dorpje Barsbeek. Eveneens een boerendorpje met prachtige oude boerderijen en huisjes. Opvallend zijn de vele rietgedekte daken die ‘toegedekt’ zijn met een dikke laag fel groen mos. De vraag is, of dit de conditie van het rieten dak ten goede komt! Wij hebben daar niet voor gestudeerd en laten een oordeel daarom maar achterwege.
Als we het dorpje uitwandelen zien we rechts op een boerenerf een fel groen-rood-blauw gekleurde caravan staan met opschrift “Ballenbak”. Voor de liefhebber, hij is te huur!

Als we het dorpje uitgewandeld zijn steken we de weg Vollenhove – Zwartsluis over en slaan linksaf om het naastliggende fietspad te volgen. Door het heldere weer hebben we een magnifiek uitzicht op het  Zwartemeer en het in het meer gelegen herfstige Vogeleiland. Vanwege het zachte en zonnige weer zien we verschillende zeilboten en kruisers over dit meer en het Zwartewater varen. Links in de verte zien we de kerktorens en contouren van het oude Genemuiden. Het stadje kreeg al in 1275 stadsrechten van Jan van Nassau.

We volgen bijna 2 km het fietspad en worden halverwege gepasseerd door een grote groep bromfietsers op oude “Kreidlers”. Het motorgeluid en de geur van de rookgassen voert ons direct 40 jaar terug in de tijd. Nostalgie dus! Ter hoogte van het gemaal ‘Barsbeker’ verlaten we het fietspad en slaan rechtsaf om het talud af te dalen, een hekwerk over te klimmen en via de dijk langs het Zwartewater verder te wandelen. Het uitzicht rondom is geweldig; akkers, weilanden, water en Hollandse stadjes en dorpen.

We volgen via een brede en door schapen begraasde groenstrook de dijk van het Zwartewater in de richting van de pont naar Zwartsluis - Genemuiden. Vinken volgen ons nieuwsgierig en de geschrokken schapen lopen niet direct van ons vandaan maar lozen eerst hun blaas. Dit typische maar natuurlijke gedrag was ons al eerder opgevallen. Om 10.30 uur stappen we via een houten plankje over het hek bij de aanlegplaats van de pont. Rechts zien we aan de overkant de haven van Genemuiden en de pont van Connexxion, die al onze kant op vaart. Een stelsel van verankerde stalen kabels houden de pont op zijn route naar de overkant.

De pont is gebouwd in 1951 op Scheepswerf N.V. “De Klop” te Sliedrecht en mag max. 150 passagiers vervoeren. Dat komt voor ons goed uit, want we zijn samen met de stoere kapitein de enige personen op de pont. Na onze ‘inscheping’ het afrekenen à € 0,50 p.p. enkele vaarreis aan de kapitein varen we al snel naar de overkant. Andere watergebruikers zien we hun vaart inhouden om te voorkomen dat ze één van de kabels zullen raken. De pont vaart onverstoorbaar door. Hij hoeft alleen maar rechtdoor, voor- of achteruit. Een één dimensionaal voorwerp dus!

Na een paar minuten ‘legt’ de pont aan de Genemuidense kant aan en stappen we uit. Rechts op de havenkade zien we een houten schuilplaats staan. Een mooie en beschutte plaats om koffie te drinken, wat te eten en van het water en het landschap te genieten. In de houten wanden en banken gekraste teksten geven aan dat vele dorpelingen van elkaar houden of zich  - soms éénzijdig -  tot elkaar aangetrokken voelen. Wonderlijke wezens die mensen!

Na de koffie- en ‘rondkijkpauze’ volgen we de contouren van de haven van Genemuiden. Vele boten zijn zo op het oog al winterklaar gemaakt en hebben hun winterplaats ingenomen. Om de haven heen zien we vele oude statige panden die herinneren aan een rijk- maar ook historisch verleden. We kunnen niet echt van de oude kern van het stadje genieten want de route voert ons langs en om de haven heen en ‘zet’ ons op de dijk langs het Zwartewater bij het industrieterrein. Van hieruit volgen we verder deze dijk en het Zwartewater in de richting van de stad Hasselt, onze eindbestemming vandaag, maar ook het eindpunt van het Jabikspaad.

De route langs de dijk is prachtig. We volgen de smalle weg die zich slingert door het rivierenlandschap. Aan de linkerkant hebben we lange tijd zicht op het stadje Zwartsluis en aan de rechterkant zien we vele fraaie dijkhuizen al dan niet rietgedekt. En er zitten juweeltjes bij. Na een aantal kilometers zien we voor ons de kerktoren van de Sint Stephanuskerk in Hasselt. Rechts van de kerk de grote stalen boogbrug over het Zwartewater, ofwel de westelijke toegangspoort tot Hasselt.

Na ruim 7 kilometer langs de dijk staan we onder aan de voet van het talud van de ‘boogbrug’. We wandelen onder de brug door om aan de andere zijde via een trap op de brug te komen. Vanaf de brug hebben we een schitterend uitzicht over het Zwartewater en de stad Hasselt. De ligging van de stad aan het Zwartewater en het historisch belang daarvan is duidelijk te zien en voor te stellen. We zien een oude houten tjalk zich losmaken van de kade om uiteindelijk stroomopwaarts weg te varen in de richting van Zwolle. Het oude schip past prachtig in het plaatje wat wij op dat moment voor ogen hebben!

We wandelen de brug over en moeten wennen aan het plots drukke verkeer links van ons op het brugwegdek. Na vele kilometers in alle rust gewandeld te hebben is dit voor ons een overgang naar het drukken Nederlandse wegennet. Ook bij Hasselt. Aan de andere kant slaan we rechtsaf om de oude Hoofdstraat van Hasselt binnen te wandelen. In de Hoofdstraat zien we diverse oude monumentale panden en pandjes die herinneren aan een rijk en boeiend verleden. Een oude rosmolen is nog duidelijk te onderscheiden op de hoek met de Rosmolenweg. Na een paar honderd meter staan we voor de Sint Stephanuskerk met links het oude stadhuis van Hasselt. Voor ons zit het Jabikspaad erop. We kunnen terugkijken op een prachtig en zeer afwisselend LAW-pad dwars door Friesland en de kop van Overijssel.

Aan de andere kant van het oude stadhuis zien we een lunchcafé met terras. We zetelen ons heerlijk buiten op het terras en ‘vieren’ de afsluiting van het Jabikspaad met koffie en gebak met slagroom. Daarna maken we een rondwandeling door het prachtige stadje met zijn grachten en oude huizen. Tijdens deze rondwandeling begint uiteindelijk toch de vraag te rijzen; en nu? Welk LAW-pad wordt ons volgende doel? We zien het wel……..! 

Home

 


 

fotoshow