Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Jabikspaad

7e etappe
Heerenveen -Oldemarkt 27 km
Woensdag 20 juni 2012

Om 7.50 uur staat Wim met zijn Picasso voor de woning van Hedzer. Vandaag gaan we de alweer 7e etappe wandelen van het Jabikspaad van Heerenveen naar Oldemarkt. Een afstand van ongeveer 27 km. Wel even wat anders dan ons schitterende wandelavontuur van 26 april t/m 6 mei jl. in het Siriousgebergte ten zuiden van de Hoge Atlas in Marokko. Dat was een buitengewoon boeiende wandel- en cultuurervaring. In alle opzichten. Maar we moeten geen appels met peren vergelijken ofwel, ook vandaag beloofd het weer een interessante wandeletappe te worden. Mede dankzij het voorspelde mooie en zonnige weer!

Als we de auto voor de supermarkt in Oldemarkt hebben geparkeerd is het slechts een kleine honderd meter lopen naar de bushalte t.h.v. de Rabobank nabij de Frieseweg. Omstreeks 9.00 uur stappen we in de bus lijn 76 in richting Steenwijk. Bij de buschauffeur kunnen we een kaartje kopen. De OV-Chipknip hebben we (nog) niet. In De Blesse moeten we overstappen op buslijn 17 richting NS Heerenveen, waar we om 9.45 uur uitstappen. Een heerlijk en warm zonnetje begroet ons in de Friese Hofstad. Hoewel geen Siriousgebergte hebben we er reuze zin in.

We laten het station achter ons en wandelen het fraaie grachtencentrum van Heerenveen binnen. Aan weerskanten fraaie monumentale panden en kerkgebouwen die uitmonden in het kloppende hart van dit “dorp”. Het is nog wat vroeg maar er zijn al allerlei activiteiten in de winkelstraten. Van bestraten tot bezorgen en van lummelen tot shoppen. Een enorme zwart-witte voetbal boven een kruising en de vele met oranje vlaggetjes versierde winkelstraten geven aan dat Koning voetbal in aantocht is. De Europese kampioenschappen wel te verstaan. En wij allen dichten Nederland  - zoals altijd -  grote kansen toe. De tijd zal het leren.  

We wandelen onder de A32 Heerenveen – Meppel door en gaan verder in zuidoostelijke richting naar de lintbebouwing van De Knipe. Een vrij onbekend plaatsje waar Wim ooit in 1971 bij een kostersgezin aan de Meijerweg logeerde. Toen zijn eerste bezoek aan de mooiste provincie van Nederland! We laten het drukke maar gezellige Heerenveen achter ons en duiken het landschappelijk deel van zuidelijk Friesland in. Een grote overgang in slechts een paar honderd meter.

Voor het bord ‘Bebouwde kom De Knipe” slaan we rechts af de Woudsterweg in en gaan verder in de richting van het Museum Belvédère, bekend en beroemd om zijn moderne kunst. Achter het Museum het bekende Oranjewoud. We wandelen een prachtige wereld binnen, die ons de grote verscheidenheid van het Friese land toont.

Halverwege de Woudsterweg zien we rechts een meer liggen. En even verderop een uitnodigend bankje op de oever van dit meer. Een prachtige plek om van de omgeving te genieten en een eerste bak koffie naar binnen te werken. En het is er doodstil. Slechts het ruisen van het kleine beetje wind wat nog aanwezig is. De klok wijst inmiddels 10.45 uur aan. De dag ligt nog grotendeels aan onze voeten. Heerlijk.

Als we verder wandelen, zien we een jong aangeplant boompje staan met daaraan hangend een label met de tekst “Sint Jacobsappel”. Dergelijke boompjes hebben we gedurende dit wandelpad wel vaker gezien.
We volgen niet de toegangsweg naar het Museum, maar de oude weg langs het Museum. Voorbij het museum slaan we linksaf en volgen het fietspad. Na 300 m gaan we rechtsaf via een houten brug de vaart over en volgen verder een breed graspad langs de bosrand. Voor ons doemt Oranjewoud op met daarachter het dorp Mildam.

Een prachtige route door brede lanen met oude eikenbomen voert ons verder in zuidelijke richting. Ook hier grote monumentale panden, een oude klokkenstoel en het familiegraf van “Van Limburg Stirum”. Even verderop slaan we voor een bocht rechtsaf een bospad in met aan weerszijden fris groene varens die  moeite doen om zonlicht op te vangen. Rechts zien we de oude uitzichttoren van Oranjewoud. De ‘boel’ is afgesloten. We kunnen er niet bij komen en dat is jammer!

We wandelen de bebouwde kom van Mildam binnen. Een rustig dorpje in de zuidelijk wouden van Friesland op een paar honderd meter van de A32. We zijn vrij snel het dorpje door, laten de oude bossen achter ons en zien voor ons het groene en landelijk Weststellingwerf met Wolvega als meest bekende plaats. We stappen het “Taelgebied van et Stellinwarfs” binnen. Een “tael” die gesproken wordt in West- en Ooststellingwerf. De klok geeft aan dat het 12.05 uur is. We zijn alweer dik 2 uur aan de wandel.

Na de brug over de rivier de Tjonger blijven we de Ottersweg volgen en passeren een fraai gelegen boerderijcamping en een ‘oriëntatietafel van zwerfstenen’ met een leuke en interessante uitleg over de vindplaats en herkomst van zwerfstenen. En dat allemaal dankzij de voorlaatste ijstijd. Na de passage van het buurtschap Oldeholtwolde  - een paar huisjes, een enkele boerderij en een uitnodigend kerkje -  passeren we opnieuw via een tunnel de A32. Voor ons verschijnt Wolvega, hoofdplaats van de gemeente Weststellingwerf. Om 13.30 uur stappen we een ruime en groene buitenwijk van Wolvega binnen.

De wandelroute door Wolvega vinden we niet echt bijzonder. Het is bijna allemaal rechttoe en rechtaan. Wel geeft dit alles een duidelijk beeld van de enorme groei van deze plaatst gedurende de afgelopen 30 jaar. Met dank aan de gunstige ligging aan de A32 en de spoorlijn Leeuwarden – Holland.
Aan de zuidwestkant wandelen we Wolvega weer uit en staan gelijk aan de rand van het coulisselandschap rond het plaatsje Sonnega. Een prachtige wereld waar we graag in verder wandelen richting Oldemarkt. Via De Meente komen we uit bij het watergebied Het Wijde. Het gidsje geeft aan, dat dit pad uitkomt bij een zelfbedieningspont. Volgens de informatie is deze pont in gebruik, maar we vragen het toch even voor de zekerheid. Dat zou ons namelijk 8 km kunnen schelen door gebruik te maken van een alternatieve wandelroute via een bruggetje. Gelukkig is de zelfbedieningspont gebruiksklaar en gebruiksvriendelijk verzekeren fietsers ons. En inderdaad, als we bij de pont aankomen “doet hij het!” Het is een leuke maar behoorlijk zware bediening. O.a. omdat we de pont eerst naar onze kant moeten zwengelen en vervolgens met ons weer naar de overkant moeten zwengelen. Hoewel we beiden een goede conditie hebben staan we 20 minuten later toch zwaar puffend en hijgend aan de overkant. Of zou het gewoon de leeftijd zijn?

Langs het water “Mallegat” volgen we verder het fietspad om na anderhalve kilometer het leuke plaatsje Oldemarkt binnen te wandelen. Leuke straatjes en huisjes zien we links en rechts. Het landschap er omheen is licht glooiend. Via de winkelstraat bereiken we de Picasso. Het is inmiddels 17.00 uur. En ook nu geldt, dat het na 27 km wandelen toch prettig is om in schone kleren en met ander schoeisel op een comfortabele autostoel te zitten. Een prachtige wandeltocht vandaag met veel afwisseling achter ons latend.   

8e etappe Oldemarkt - St Jansklooster

 


 

fotoshow