Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Jabikspaad

3e etappe
Jorwert - Irnsum 14 km
Woensdag 24 augustus 2011

Vandaag een korte etappe. Van het prachtige dorpje Jorwert naar het oude plaatsje Jirnsum, gelegen aan het riviertje de Boarne. Het besluit om een korte etappe te wandelen heeft te maken met het feit dat deze etappe tevens de afsluiting is van de westroute  - Zwarte Haan - Jirnsum -  van het Jabikspaad maar óók de eindplaats van de oostroute Zwarte Haan – Jirnsum. Vanaf Jirnsum gaat dit pad als één wandelroute verder richting Hasselt.
Vanwege de relatief korte wandelafstand en het mooie weer hebben we eerder besloten om vandaag in de namiddag te starten en in de avonduren te wandelen. En dat heeft natuurlijk zo zijn voordelen. Maar ook nadelen. O.a. om twee auto’s te gebruiken! Eigenlijk tegen onze principes in. Maar het is even niet anders. Soms moet je principes tijdelijk over boord zetten!

Nadat we de auto van Hedzer in Jirnsum hebben geparkeerd, rijden we in de auto van Wim richting Jorwert. Ons startdorp vanavond. Tegenover de beroemde en vermaarde notaristuin parkeren we de auto en starten vervolgens rond 17.00 uur met de etappe. Het is heerlijk wandelweer. Een wat fletse lucht zonder al te veel zon, maar een heerlijke wandeltemperatuur van rond de 20 graden.

Wandelend langs al die prachtige panden, historische tuinen en beklinkte straatjes zien we aan de rand van het dorpje, over het Greidelân, Mantgum in de verte liggen. De huisjes links en rechts laten kunstigheden zien in tuinaanleg, (ver)bouwstijl en aanbod van ‘rommelwaren’. Toch een beetje een kunstenaars dorpje. Het past helemaal bij Jorwert. Dat maakt het historische dorp ook zo leuk en aantrekkelijk. Op de splitsing slaan we linksaf en laten al dat moois achter ons.

Via een smalle betonweg wandelen we richting de kaarsrechte spoorlijn Leeuwarden – Stavoren. Door de halfuurs dienstregeling best wel een druk boemellijntje waar nieuwe prachtig rood-wit dieselelektrische treinen van Zwitserse makelij constant heen- en weer puffen. De zware bastonen van de motor zijn van verre te horen. Begrijp je gelijk waarom veel (grote) zoogdieren lage tonen voor hun communicatie gebruiken.

Via de spoorwegovergang kruisen we het enkele spoor en slaan na een paar honderd meter rechtsaf het betonpad “Hoxwier 3” op. Dit pad eindigt na ongeveer driehonderd meter op het boerenerf van een “kop-hals-rompboerderij” nr.3. We zien op het erf tientallen jonge kalveren naast elkaar in hokjes staan.
Ze kijken ons even aan, loeien wat, en vermaken zich verder met burenpraat.
We houden links aan en via een opgang wandelen we een onverhard pad, welke naast het boerenerf is gelegen, op richting Mantgum. Een oud toegangspad tot de woning  - de kop -  van deze boerderij. Een oude niet meer in gebruik zijnde houten elektriciteitspaal markeert een voormalig “bovengronds” tijdperk.

Het pad gaat over in een graspad wat over een soort van dijk voert. Rechts de oprukkende nieuwbouw van Mantgum, links een vrij nieuwe kapitale villa  - of is het een boerderij? -  met groot zinken dak. Ons pad is kaarsrecht en komt uit bij een hoge witte houten brug. Via deze brug steken we een breed toegangskanaal over en wandelen vervolgens Mantgum binnen. Rechts, aan de overkant van het kanaal staan vanwege het heerlijke weer diverse tuindeuren en schuifpuien open. Door één daarvan schalt plotseling een uitzinnige en blijde kreet van een jong meisjeskind: “Hoi … pannenkoeken! Haar heit of mem weet kennelijk precies hoe ze bij hun dochter gezond voedsel naar binnen moeten loodsen zonder al te veel nukken en problemen. Verderop een half vergane en gezonken BM-er die een wat troosteloos beeld geeft. Jammer.

Ons verblijf in Mantgum is vanwege het weinige aantal af te leggen meters van korte duur. Een fraai fries plaatsje, mooie historische kerk en ga zo maar door. Na een paar minuutjes staan we al weer buiten het dorp. Voor ons verschijnt opnieuw dat prachtige en uitnodigende Greidelân. De klok wijst inmiddels 17.48 uur aan. Een paar kilometer verderop staan we even stil bij een prachtige “kop-hals-romp boederij” die te koop staat. Tenminste dat geeft een giga-bord aan. Een plaatje, maar waarschijnlijk met bijbehorend prijskaartje. Maar werkelijk …. een plaatje om bij weg te dromen.

Via It Bosk en de Hegedyk wandelen we verder richting Buurtschap Tsjerkebuorren ten noorden van Easterwierrum. Even voorbij de links gelegen Bumastate  steken we de Hegedyk over om rechtsaf het pad “Tsjerkebuorren 5 t/m 9” in te slaan. Over een veerooster bereiken we een heuse terp met twaalfde eeuwse toren van de afgebroken St. Nicolaaskerk. E.e.a. ommuurd en prachtig gerestaureerd. Op de terp voor deze eenzame toren bevindt zich een in gebruik zijnde begraafplaats met nieuwe urnenmuur. Heel netjes gedaan en onderhouden allemaal. Vanaf de terp hebben we een fraai uitzicht over de omgeving en over onze wandelroute die vanaf hier een stuk door het weiland loopt. We besluiten van een aanwezige bank op de terp gebruik te maken om koffie te drinken en even wat te eten. Na vijf kwartier wandelen hebben we brandstof en smeersel nodig. Het is inmiddels 18.15 uur.

Via een brede en elf treden tellende stenen trap verlaten we de terp om direct daarna rechtsaf te slaan ten einde via een klaphekje het onder aan de terp gelegen laagland in te stappen. Een smal graspad voert slingerend door dit weiland. Een viertal houten bruggetjes moeten onderweg genomen worden voordat we het laagland achter ons laten en aan de rand van Easterwierrum staan. Mooi en avontuurlijk allemaal. Een interessante wandeltocht vandaag tot nu toe.

Via een oude klinkerweg met links een kanaaltje en rechts de oude school (1873), pastorie en Hervormde kerk wandelen we het “centrum” van Easterwierrum binnen. Niet groot; wel heel pittoresk en fraai.  Een hoge houten bruggetje voert ons over het kanaaltje waarna we rechtsaf slaan  - wat een schattige kleine huisjes staan daar langs het water -  en weer uit komen bij de Hegedyk. We steken deze weg over, verlaten Easterwierrum en wandelen verder richting Raerd. Een paar honderd meter verderop trekt een bijzonder pand onze aandacht. Het fraaie en historische pand staat naast de Dillebrêge en aan het water genaamd De Zwette. We zijn het er allebei over eens; dit moet eens een oud pomphuis of gemaal zijn geweest welke later is omgebouwd tot een bijzonder fraai woonhuis. Met een bijbehorende tuin waar je je  (groene) vingers bij aflikt. Heel fraai en een prachtige stand.

Maar we moeten verder richting een oerlelijk verdeelstation van hoogspanningsleidingen langs de weg Reduzum – Sneek. Het is niet anders. Door gewoon even ons verstand op nul te zetten en de blik op oneindig, lukt het ons dit horizonvervuilende gedrocht zonder “geestelijke” kleerscheuren te passeren en achter ons te laten. Omkijken doen we maar niet. Verderop gauw rechtsaf slaan het prachtige dorpje Raerd in. Direct weer rechtsaf om via een oud poortgebouw in een tuin met allerlei stinsenplanten terecht te komen. Heel fraai allemaal. We houden het schelpenpad door deze tuin verder aan en komen uit in het prachtige “centrum” van Raerd. Alweer zo’n bijzonder fraai Fries dorpje. Werkelijk schitterende vrijstaande panden die in Laren en Blaricum niet zouden misstaan, een prachtige terpenkerk en links en rechts wat oude schuurtjes e.d. Wat is deze Greidhoeke toch mooi en schilderachtig.

Maar we moeten verder richting het volgende fraaie dorp en tevens eindpunt van vandaag; Jirnsum. Via een rondje om de kerk  - een blauwe vlag en ooievaar geven aan er een zoontje is geboren -  wandelen we door het centrum van Raerd, slaan linksaf en staan ‘plotseling’ buiten de bebouwde kom. Voor ons in de verte zien we de plaatselijk bekende zendmast van Jirnsum staan. Past niet echt in deze omgeving, maar het zal met de vooruitgang te maken hebben. Vanwege de brand en ineenstorting van de Hoogersmilder zendmast afgelopen zomer is de Jirnsumer zendmast weer even belangrijk.

Over de Hegedyk naderen we steeds dichter ons eindpunt voor vandaag; Jirnsum. Nog even genietend van deze prachtige Greidhoeke met z’n typische boerderijen, dorpjes, terpen, koeien, vriendelijke bewoners, en ga zo maar door bereiken we de auto van Hedzer. De klok wijst 20.15 uur aan. Het begint al wat te schemeren. De lantaarnpalen floepen aan. Vanwege de korte etappe vandaag maar een paar uurtjes gewandeld. Maar wat een ontdekkingstocht hier in hartje Friesland. Heel bijzonder; heel mooi. Zeer de moeite waard om op eigen gelegenheid hier nog eens te wandelen of te fietsen.

4e etappe Zwarte Haan - Leeuwarden

 

 

fotoshow