Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Jabikspaad

2e etappe
Franeker-Jorwert 18 km
Zaterdag 14 mei 2011

Om 9.10 uur stappen we op de p-plaats gelegen naast het station van de oude Universiteitsstad Franeker uit de auto van Wim. We hebben zojuist de auto van Hedzer geparkeerd in het ‘wereldberoemde’ dorpje Jorwert, eindpunt van onze wandeling vandaag. Tussen beide auto’s resteren 18 prachtige wandelkilometers. Hoewel de wereld om ons heen er enigszins mistroostig uitziet hebben we er weer veel  zin in.

Anders dan in het gidsje staat aangegeven moeten we het spoor een paar honderd meter westwaarts  - richting Harlingen -  volgen. De aangegeven spoorwegovergang naast de p-plaats bestaat niet meer, is  opgeheven. Voor de verdere wandelroute van vandaag heeft dat niet direct gevolgen. De afstand zal ongeveer hetzelfde blijven. Een ‘toetertje’ achter ons geeft aan, dat er een Arriva-trein op komst is. We arriveren gelijktijdig bij de nieuwe spoorwegovergang, maar de rode knipperende lichten bepalen de voorrang. In dit geval voor de trein. Hij is ons wat te groot en te zwaar om daar tegen in te gaan.

We steken het spoor over en volgen een oud landweggetje omzoomd door bomen. Vanwege de hoge luchtvochtigheid lijkt het alsof het motregent. De bomen met haar bladeren staan er dan ook druipend en druppelend bij. Bepaalde struiken  - de Meidoorn? -  staan volkomen ingeweven door de rupsen, die alle blaadjes verslinden. Het schijnt dat na een dergelijk ‘rooftocht’ er aan de struiken toch weer nieuwe bladeren groeien.
Als we via het bruggetje de Tzummervaart oversteken moeten we volgens het gidsje linksafslaan. Maar een te passeren hekwerkje toont een sticker met daarop de aanduiding ‘Routewijziging’. Qua openbare wegen is er ten zuiden van Franeker het nodige veranderd. Oude wegen zijn verwijderd en nieuwe wegen zijn ‘neergelegd’. Als we de routetekening in het gidsje bekijken en deze vergelijken met de feitelijke situatie om ons heen besluiten we toch linksaf te slaan ten einde de oude route te proberen.

Via een slingerend schelpenpaadje komen we uit bij een oude gasput, omgeven door een hekwerk. We zitten inderdaad op de oude wandelroute, alleen komen we uit bij een nieuw aangelegde weg. We steken over, beklimmen een houten hekwerk en vervolgen onze weg door het gras en langs een sloot in de richting van het oude betonpad. Aan de hand van het gidsje moeten we ons wel even oriënteren vanwege de veranderingen in dit wonderschone weidegebied. We slaan linksaf het betonpad op en wandelen in zuidoostelijke richting naar de doorgaande weg de Hitzumerweg in het buurtschap Miedum. Voor ons in de verte doemt de hoge en spitse kerktoren van Tzum op. Van vele kilometers afstand is deze opvallende kerktoren al te aanschouwen.

Via de Hitzumerweg wandelen we verder zuidwestwaarts een gedeelte de Tzummervaart volgend. Zowel links als rechts prachtige vergezichten in de inmiddels helder wordende lucht. Langs de weg zien we prachtige boerderijen gebouwd in lang vervlogen tijden en belast met veel historie maar ook onderhoud. Want hier in dit land is er altijd wind. En dus ook schone lucht. En overal langs de weg bloeiend fluitenkruid. De lucht die is overweldigend. Prachtige Hollandse  - of zijn het hier Fryske -  luchten.
Na een paar honderd meter houden we linksaan en slaan vervolgens via een wildrooster een betonweg in, ‘De Holprijp’. Via dit pad lopen we recht op Tzum af. Links en rechts sloten, schapen, koeien en paarden. Hier en daar is een boerderijtje ‘gedropt’.

Om 10.15 uur wandelen we Tzum  - in het Fries Tsjom -  binnen. Een prachtige Fries dorpje te midden van de weidsheid van groen gras, bomen en die prachtige luchten. In het dorp zelf een prachtige kerk, maar ook vele fraaie huizen en huisjes. Een lust voor het oog. Duidelijk herkenbaar de terp waarop het oude deel van het dorp is gebouwd. Tegenover de kerk een immense ijsbaan waarop in de winter flinke baantjes getrokken kunnen worden. Bij de kerk besluiten we een korte koffie- en eetpauze te houden. Een grote houten bank pal tegen het hekwerk van de kerk nodigt ons daartoe uit. We besluiten er gebruik van te maken. En al die vriendelijke mensen, ze groeten ons allemaal. Dat is ook Friesland!

We wandelen verder door het dorp en verlaten deze aan de zuidkant. Voor ons doemt opnieuw die enorme weidsheid op wat zo kenmerkend is voor Friesland en vooral voor deze Greidhoeke. In de verte zien we het volgende dorp waar de route heen voert; Winsum. En de lucht? Die klaart steeds verder op en laat meer en meer blauwe plekken zien. De zon kan zich daardoor ook steeds beter manifesteren en dat merken we, want het wordt warmer en warmer. Tijd om de jassen uit te doen.

Wandelend over de smalle asfaltweg, laverend tussen de weilanden met schapen, koeien en pony’s, genietend van al dat groene om ons heen, maar ook van het vele water wandelen we verder. Overal om je heen zie je kleine kerktorentjes als oaseplekjes opschieten tegen de horizon. Dit is inderdaad Friesland op en top. Via het bruggetje ‘Mountsjetille’ over de Franekervaart wandelen we uiteindelijk om 11.40 uur Winsum binnen. Alweer zo’n mooi Fries plaatsje.

Ook in Winsum is weer veel te zien en te aanschouwen. Bij de oude ‘openbare’ waterpomp slaan we rechtsaf. Een keertje links en daarna weer rechts en voor we het in de gaten hebben staan we buiten de bebouwde kom op het fietspad naast de Franekervaart. Die waren we al eerder tegengekomen. We volgen het fietspad langs de met fluitenkruid omzoomde vaart in de richting van Easterlittens. De heerlijke wind schoont onze gedachten op en verfrist constant de lucht. En dat zorgt bij de inmiddels heldere lucht voor fraaie vergezichten. Want die heb je hier meer dan waar dan ook. In theorie een mooi exportproduct voor de Friezen. In theorie……

We wandelen niet het dorp Easterlittens binnen. Vlak voor het dorp buigt het fietspad voor de Bolswardertrekvaart naar links, naar het zuidoosten in de richting van het dorpje Baard. Bootjes, meerkoeten, eenden, reigers en aalscholvers bevolken deze Vaart. Het fietspad dat we moeten volgen rolt zich tot de horizon voor ons uit. En zo wandelen we verder tussen het Friese groene gras, het in overvloed aanwezige uitbundige fluitenkruid en de spectaculaire vergezichten. Op een enkele plek op de oever een visser met een lange stok en daaraan een touw met haakje en aas. Even verderop zien we een meerkoetennest met daarin een stuk of zes eieren. Het broedende beestje is zelf even vertrokken. Ze vertrouwt ons kennelijk niet helemaal. Als we tien meter verder zijn zit ze alweer op haar nest. We passeren Baard, waar de brugwachter serieus maar zeer ontspannen op de bootjes wacht die de brug ‘omhoog’ moeten brengen. De man geniet zichtbaar van de wereld om hem heen en van zijn baan. Het is bijna 13.00 uur en we besluiten aan het water een koffiepauze te houden. En rond te kijken!

Na een klein kwartiertje pakken we alles weer in de rugtas en gaan verder, het fietspad langs de vaart volgend. Na ongeveer anderhalve kilometer moeten we rechtsaf de brug over de Vaart in de richting van het pittoreske plaatsje Leons. Nooit van gehoord zeggen we beiden in koor, dus leuk om te ontmoeten en te bekijken. Het dorpje bestaat uit een vijftal woningen en boerderijtjes en een heuse kerk met fraaie toren. Als we voor de kerk staan zien we rechts in de verte, tussen de woningen en de boerderijen door, ons einddoel van vandaag het prachtige dorp Jorwert. Het dorp waar volgens Geert Mak “God uit verdwenen is”.

In twee minuten zijn we door Leons  - in het Fries ‘Lions’ -  heen en staan we aan de rand en aan het begin van een groot weidegebied waar een oud ‘kerkenpad’ doorheen loopt. Vroeger liep men over dit pad naar o.a. Jorwert. Voor de handel, boodschappen, sociale contacten of voor het bijwonen van een kerkdienst. Nadat we over het hek geklauterd zijn volgen we dit soms moeilijk te onderscheiden pad. Af en toe wordt door middel van een pijl aangegeven welke kant we op moeten. Voor ons verschijnt een ruïne van een oude en vervallen  boerderij. Zonde toch! We lopen er rechts om heen en houden na het passeren hiervan  linksaan richting houten hekwerk. Na een paar honderd meter komen we uit bij de verharde doorgaande weg, de Hensenserreed, en slaan rechtsaf richting Jorwert. Rond 14.00 uur wandelen we Jorwert binnen. We slaan linksaf en steken de oude gietijzeren brug over. En dan zien we links het beroemde notarishuis met tuin. Bekend in binnen- en in buitenland. En rechts naast die weg staat de zwarte auto van Hedzer. We zijn er en het was weer prachtig vandaag.
3e etappe Jorwert- Irnsum

 

fotoshow