Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Handelsweg

1e etappe
Osnabrück - Mettingen 26 km
9 September 2009

Om twee redenen een bijzondere dag vandaag; 1. We starten met een nieuw en spannend wandelpad genaamd “De Handelsweg”; 2. We starten in het Duitse Osnabrück. Want de Handels weg is een LAW-pad van Osnabrück naar Deventer, waarvan de eerste helft door het Duitse- en de tweede helft door het Hollandse landschap voert. We hebben er reuze zin in en verheugen ons op dit avontuurlijke pad.
Vooral omdat een groot deel van dit pad ons door het heuvelachtige landschap van het Teutoburgerwald voert. Bekend om o.a. het “Anton Pieckachtige”-stadje Tecklenburg, en het bekende Grafschaft Bentheim.
De totale lengte van de Handelsweg bedraagt 229 km. Halverwege, na een afstand van 115 km, zullen we bij het passeren van de beek de Dinkel Nederland binnen wandelen.

We hebben besloten om vanwege de afstand er een tweedaagse wandeltocht van te maken. Vandaag de 1e etappe Osnabrück – Mettingen en morgen de 2e etappe Mettingen – Hopsten. Respectievelijk 26 km en 31 km lang, zodat we in twee dagen een wandelafstand van 57 km af gaan leggen.

Wim rijdt deze eerste twee wandeldagen en haalt om 5.30 uur Hedzer van huis op. Via Groningen en Nieuweschans rijden we richting Duitsland om vervolgens via de A31 naar Rheine en Osnabrück te rijden. De reis gaat voorspoedig en eerder dan verwacht rijden we het eindpunt van vandaag – Mettingen - binnen. De Tom-Tom van Hedzer brengt ons feilloos naar “Haltestelle” Merschfeld aan de Reckerstrasse ter hoogte van het pand van de ‘Automatencasino’. Daar kunnen we de auto gelijk parkeren en voordat we het eigenlijk goed beseffen, staan we om 8.14 uur bij de Haltestelle te wachten op de SchnellBus S10 richting Hauptbahnhof te Osnabrück. We moeten er echter uit bij Haltestelle Rissmüllerplatz. Deze bushalte bevindt zich op een paar honderd meter van de Markt waar ook het Rathaus staat, startpunt van deze eerste etappe.

Na een paar minuten wachten in een opkomend en al heerlijk schijnend zonnetje verschijnt de bus aan de horizon en stappen we om 8.20 uur in. De rit kost ons per persoon € 5,90 en voor dat bedrag zal de chauffeuse ook aangeven wanneer we bij de Rissmüllerplatz zijn en moeten uitstappen. Wat een dienstverlening. En wonderlijk, dat op grote afstand vanuit het Friese land via internet dit alles al te organiseren viel.
De bussen voor vandaag en morgen konden we bekijken via de website : http://www.rvm-online.de/ .
Niet alleen in Nederland is het openbaar vervoer goed geregeld en georganiseerd. Onze oosterburen kunnen er ook wat van.

Na een 20 minuten durend ritje door een prachtig heuvellandschap met bossen, weilanden en vakwerkhuisjes  - oerduits dus -  rijden we de stad Osnabrück binnen. Gelijk een stuk drukker en rumoeriger. Fraaie panden markeren de westelijke toegangsweg naar het centrum van de stad. “Rissmüllerplatz!” roept de kortharige blonde chauffeuse de busruimte in en trapt kort daarna op de rem om de bus voor de Haltestelle te laten stoppen. Aan de rand van de zonovergoten en al enigszins warme “Platz” stappen we uit en kijken de wegrijdende bus na. We hebben allebei een soort van ‘schoolreisjesgevoel’ in ons lijf. Leuk en spannend. Nu nog even het startpunt bij het Rathaus zien te vinden. We gaan het even vragen.

We steken de weg over en vragen vervolgens aan een voorbijganger naar het Rathaus. De vriendelijke man legt op ‘gründliche’ wijze uit hoe we het beste kunnen lopen. Dus slaan we 20 m verderop linksaf het poortje onderdoor en komen even later vlakbij de Markt uit. Nog even het hoekje om en we staan volop in de zon rond te kijken op de typisch Duitse marktplaats. Gelijk om de hoek links het prachtige Rathaus. Links aan de overkant de grote Mariënkirche. Prachtig allemaal. Vanwege het tijdstip ook nog lekker rustig. En boven dat alles schijnt de zon aan het blauwe omspansel. Het wordt een prachtige wandeldag.

Het is 9.00 uur als we vanaf de Markt, startpunt van de Handelsweg, beginnen aan een nieuw wandelavontuur. Het deel van de route in Duitsland wordt niet zoals we gewend waren aangegeven met de bekende roodwitte markering maar met een witte letter “T” op een zwart vierkant als achtergrond. Even wennen, maar wel heel duidelijk zichtbaar op afstand.

Via de Hegerstraße wandel we door het oude stadscentrum. Links en rechts oude en kleurrijke vakwerkhuizen, winkels en terrasjes. Via de oude stadspoort die als “denkmal” is omgebouwd ter herinnering aan de moedige strijd van duitse soldaten gedurende de slag bij Waterloo op 18 juni 1815. Vergulde letters geven e.e.a. weer.

Als we onder het ‘Denkmal’ door gelopen zijn staan we aan een brede boulevard. Dezelfde waar we 20 minuten geleden zijn uitgestapt uit de bus. Via de voetgangersoversteekplaats gaan we naar de overkant, wandelen door een klein parkje met het standbeeld in brons van de liberale regeringsleider van het Koninkrijk Hannover (1814-1866), genaamd ‘Johann Carl Bertram Stüve’.

Na het parkje slaan we rechtsaf de Bergstraße  - die omhoog loopt -  in en op het Bismarckplein houden we rechts aan om via de Edinghäuserstraße verder te wandelen in de richting van het recreatiegebied ‘Westerberg”. De weg gaat over in een wandel- en fietspad, wat veel rust met zich meebrengt. En daar houden wij van. We laten de bebouwde kom van de stad langzaam achter ons en zien vanaf de flanken van de Westerberg prachtige vergezichten. Met al die “bergen” om je heen waan je je in een ‘berggebied’ en begint het vakantiegevoel op te borrelen.

Een uitnodigende bank in de schaduw van een grote eik en met uitzicht op de omgeving nodigt uit voor een korte koffiepauze. Het is bijna 10.00 uur, we hebben er al heel wat uurtjes opzitten en dan is koffie toch wel erg lekker. Een boterham met kaas completeert e.e.a.  Hedzer besluit verder te gaan in de korte broek. Wim stelt deze beslissing nog even uit. Echt warm vindt hij het nog niet.

We wandelen verder over de Westerberg in de richting van de ‘top’ van deze ‘berg’. Hoe verder en hoger we komen hoe meer uitzicht we rondom hebben. En met dit fraaie heldere weer is dat bijzonder te noemen voor mensen uit het vlakke Friesland. Na de top dalen we weer af in de richting van het bosgebied ‘Hegerholz’ en de ‘Rubenbruchsee’. Onderweg kijken we onze ogen uit naar de vakwerkboerderijen, de wuivende maïskolven en de grazende paarden en koeien die daarachter net met het bovenste deel van hun lijven er bovenuit steken. Een fraai gezicht.

We passeren de ‘See’ en komen uit bij een landhuis genaamd “Gut Leye” in het “Leyer Holz”. Een fraai landhuis in een parkachtige omgeving. Opvallend zijn de groen uitgeslagen koperen daken van enkele torens. Daarnaast daken met rode pannen en zinkbedekking. Het ziet er allemaal kasteelachtig uit. Typisch Duitse “architectuur”.

We wandelen verder door het laatste deel van het Leyer Holz, steken vervolgens de spoorbaan Arnhem – Rheine – Berlijn over en slaan verderop linksaf richting het dorpje Wersen. Het is niet het mooiste stuk van deze dag zo langs die fabrieken en industrie. Via een achteraf weggetje wandelen we onder de autobahn Osnabrück – Hannover door. De vele gebruikte condooms links en rechts op de straat en in de bermen geven aan dat het hier waarschijnlijk een afwerkplek betreft. Maar gauw verder want het oogt niet fris en vriendelijk. We wandelen om de Attersee en na een kwartiertje lopen staan we in het schone maar nietszeggende dorpje Wersen. Weinig te zien en weinig te beleven. Men zal bij het uitzetten van deze wandelroute geen andere keuze hebben gehad. Het is inmiddels 10.30 uur.

We gaan gauw verder en zodra we het dorp Wersen achter ons hebben gelaten ziet de wereld er om ons heen alweer een stuk vriendelijker en aantrekkelijker eruit. Heuvellandschappen met weilanden, winterklaar gemaakte akkers, maïsvelden afwisselend met bloeiende koolzaadvelden en bospercelen waarin dennen- en sparrenbomen om de hoogste plek, dichtbij de zon, strijden. Daartussen lilakleurige bloemen en allerlei soorten grassen. Heel fraai allemaal. Echt buitenland. Naast de brug over de beek staat een oude wilgenboom gekenmerkt door een groot gat in de stam. Als we deze stam vergelijken met de foto in de gids constateren we dat de ‘tand des tijds’ nog steeds invloed heeft op deze ‘opa’ onder de bomen. Flink gehavend, maar hij houdt het nog steeds vol. Wil het leven niet opgeven. Een snorrend poesje op de weg brengt ons weer terug in de tijd. Zij kijkt ons even aan en rent vervolgens hard weg. Weg van die twee engerds ‘aus Holland’. Zou ze het ruiken? De pindakaas, de haring met uitjes?

Wanneer we weer in het bos wandelen, zien we tot onze verbazing een heus hunebed staan. En een behoorlijk grote. Komen dus kennelijk niet alleen in Drenthe voor. Een groot informatiebord geeft uitleg over dit hunebed en de omgeving. Interessant genoeg om een lunchpauze in te lassen en e.e.a. eens goed te lezen en te bekijken. Alles ziet er bijzonder schoon en onderhouden uit. Toch anders als in Holland.
De klok wijst inmiddels 12.50 uur aan. We hebben ook wel trek gekregen.

We volgen de enkelspoorbaan Osnabrück – Rheine waar alleen nog goederentreinen gebruik van maken. Aan de rails is dat gebruik te zien want ze glimmen behoorlijk. Een teken van gebruik. Na een paar honderd meter passeren we het gele bord met de plaatsnaam “Westerkappeln”.  Een paar duizend inwoners tellend dorp in het fraaie heuvellandschap. De route door het dorp voert ons niet door het centrum maar over een  parallel gelegen en oerstille en saaie weg. Jammer, want volgens ons is dit een gemiste kans. De Tödden zullen vroeger toch ook gewoon door het centrum gelopen hebben? Daar waar de bebouwde kom ophoudt stappen we via een groot smeedijzeren hek het park van ‘Huize Cappeln’ binnen. Rechts naast het pad staan schuin groeiende knotwilgen, die elk moment in de brede sloot lijken te vallen. Op het eind volgen we het pad naar links, slingeren wat heen en weer en komen uiteindelijk uit bij de “Alter Mühle”. Met een beetje fantasie kun je er inderdaad een waterradmolen van maken.

We volgen de geasfalteerde weg en komen uiteindelijk weer bij het spoorlijntje uit en steken deze over. De route wordt steeds heuvelachtiger en mooier. Na het passeren van een buurtschapje waar een windmolen hoog bovenuit toornt, belanden we aan de rand van een akker. We moeten onze route langs deze akker vervolgen  - wat een uitzicht links van ons -  om naar een paar honderd meter uit te komen bij een breed zandpad. We laten een grote tractor die een hoop zand- en stofwolken produceert rustig van links naar rechts passeren en slaan dan rechtsaf, het tractorspoor volgend. Het is inmiddels behoorlijk zweten geblazen zo onder het zonnetje bij een  temperatuur van ongeveer 26 graden. Heerlijk zo’n nazomer. Een bank nodigt ons uit te stoppen om rond te kijken, wat te drinken en te eten en vooral te genieten. Het is precies 15.00 uur. En we genieten inderdaad.

Via een oude weg wandelen we Mettingen, ons einddoel, binnen om 15.40 uur. Ook hier nieuwe en in aanbouw zijnde woningen in een nieuwe wijk. Ook Duitsland groeit en bloeit. Verderop oude huizen van rode baksteen met verblindend witte kunststof kozijnen. Het doet zeer aan de ogen. Maar het zal allemaal wel heel praktisch en duurzaam zijn. Alles heeft zijn prijs. Om 16.00 uur staan we bij de kruising met de Ibbenbürener Straße nabij het centrum. Aan de overkant de Haltestelle “Diekbreede” van buslijn R20. Handig voor morgen. Kunnen we hier uitstappen en met wandelen beginnen richting Hopsten.

We zoeken de auto weer op en rijden naar ons hotel “Bismarckhöhe” in Tecklenburg. Via internet hebben  we daar twee éénpersoonskamers geboekt voor de prijs van slechts € 49,50 per persoon incl. ontbijt.
Als we aankomen en e.e.a. bekijken constateren we dat dit geen slechte keuze is. Nadat we ons hebben aangemeld bij de balie worden we met elk een kamersleutel doorverwezen naar het pand naast het hotel. Daar bevinden zich namelijk de slaapkamers. Hedzer heeft (tweepersoonskamer) nummer 11 aan de voorzijde met uitzicht op het heuvellandschap. Wim heeft (tweepersoonskamer) 12 aan de achterzijde met uitzicht over het Munsterland. Grote kamers met ruime badkamers. ’s Avonds even het stadje wandelend bekijken, waarna we een pizzaatje pakken in de pizzeria Romana. Daarna een ijsje kopen in de naastgelegen ijssalon. Wat kan het leven heerlijk zijn. Morgen weer verder met de wandeletappe Mettingen – Hopsten. We zijn benieuwd!

Naar volgende etappe: Mettingen - Hopsten

fotoshow