Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Friese Kustpad

6e etappe
Blija-Oostrum 24 km
17 Oktober 2001

En dan ineens beseffen we, dat ook het Friese Kustpad al weer aardig opschiet. Vandaag beginnen we aan de op één na laatste etappe. Die van Blija naar de oude steenfabriek onder Oostrum aan de Dokkumer Ee. Heel bekend terrein voor ons. Veel gefietst, gewandeld, boodschappen gedaan, etc. Grappig en enigszins vreemd om in je eigen leefomgeving een LAW-pad te lopen. En toch bekijk je dan de omgeving enigszins anders. 

Het is rond 8.45 uur als Wim's vrouw Dineke ons met de auto afzet in Blija. Het is werkelijk schitterend weer. Een strak blauwe en wolkenloze lucht, dus een heerlijk schijnende zon. De temperatuur zal volgens de weerprofeten de 16 graden gaan halen. We hebben het dus opnieuw getroffen met het weer. We praten nog even over die ene zeer regenachtige 2e Pieterpad etappe in 1999 van Winsum naar Groningen. 

Kleine dorpjes maar met een eigen kloppend hart. Zo kun je de vele woonterpjes onder de Friese kust wel noemen. De bewoners redden zich wel. Ver van politieke macht en invloed en van het geld. Juist daarom hebben ze het altijd door de eeuwen heen gered.  

We lopen door Blija in noordelijke richting. Op naar de Waddendijk, die jaren terug op deltahoogte is gebracht. Een groet aan de woning van meester Fokke en zijn vrouw Nynke aan de Unemaloane. Het is goed wonen hier in de altijd frisse zeelucht.  

De drukke weg over die Holwerd met Leeuwarden verbindt. Hoevelen zijn hier langs gereden op weg naar de pier van Holwerd voor de boot naar Ameland. Ze reden al die mooie dorpjes voorbij. Als we de weg, de N357, overgestoken zijn doemt voor ons de polder op. Gewonnen land wat eens zee was. Een weids gebied en met een wijds uitzicht. Bij een bomengroep slaan we rechtsaf over een schouwpad langs de sloot. Het gras is nat, maar de schoenen worden er weer schoon van in deze zeekleiwereld. 

Even verderop bereiken we de voet van de immense dijk. De scheiding tussen land en water. Het lijkt een imposant kunstwerk, mensenwerk. Hoeveel keepauto’s zullen het zand en de klei hiervoor aangevoerd hebben. De mens ploetert wat af. We zien opnieuw vele schapen, die ons begroeten op de inmiddels bekende wijze, de kont toekeren en even plassen. We blijven het positief zien. 

Na enkele haakse bochten in de dijk, waarom toch, arriveren we bij de toegangsweg naar de pier. Een blik over de dijk geeft aan dat zo juist de boot naar Ameland is vertrokken. In de verte zien we Ameland en het plaatsje Nes duidelijk liggen. Zo dichtbij en toch zo ver weg.

Via de doorgaande weg lopen we richting Holwerd. Een oud terpdorp, van verre reeds herkenbaar vanwege z’n opvallend scherpe torenspits van de Hervormde kerk. Hier houdt Ellert Jongstra zijn schaapjes in de gaten en voedt ze op zijn manier.

Een prachtig tochtje door Holwerd volgt. We zijn er vaak door of langs gereden, maar de straatjes en steegjes die we nu moeten volgen zijn ons vreemd. Maar wel heel fraai. Bij de waterpomp midden in het dorp tijd voor een eerste bakje koffie. Vreemdelingen zijn de mensen hier wel gewend. Ze zien ons amper zitten. Het is inmiddels 10.35 uur. 

Via de zuidoostkant verlaten we Holwerd. Voor ons zien we een aantal terpdorpen op rij: Waaxens met z’n oude poort, Brantgum en Foudgum. In de verte doemen de kerktorens en watertoren van Dokkum al op. Als we weer in het vrije veld staan zien we overal om ons heen kerktorens en torentjes. Typisch Friesland. Mooi, schoon, groen en fris. Heerlijk. 

Via oude klinkerpaden lopen we achter de terpdorpjes langs. Steeds worden we verrast door nieuwe vergezichten. Verrukkelijk is de rust die de omgeving uitstraalt. En wij wonen hier krap 10 km vandaan. 

Na wat slingerpaadjes belanden we in het buurtschap Lutkelaard. Een paar prachtig gelegen boerderijen en woninkjes omgeven door oude bomen bepalen het aanzicht. Tussen de boerderijen voert het pad ons richting Hiaure. Een klein plaatsje boven Dokkum. Ook hier weer prachtige woninkjes, omzoomt door fraaie tuinen in een wijdse omgeving. Bij het fraaie kerkje besluiten we te pauzeren. Tussen de graven ontdekt Hedzer het graf van een oude oom en tante van hem uit Hantum. De koffie en het brood smaakt prima. We komen wat op temperatuur. Want ondanks het fraaie zonnig weer is het wel frisjes. Het is inmiddels 12.15 uur.  

Omstreeks 13.15 uur bereiken we Dokkum. Een wereldberoemd Fries stadje. Belangrijk keerpunt voor de elfstedentocht. Gelegen aan de Dokkumer Ee. De route voert ons dwars door Dokkum. Wij kennen Dokkum heel goed, maar of je er nu boodschappen doet of wandelt, het is een heel fraai stadje met zo’n typisch eigen sfeer. Altijd gezellige drukte, altijd veel toeristen en altijd heel veel te zien en te beleven.  

Langs de Dokkumer Ee verlaten we Dokkum. In de verte is de opvallend kromme schoorsteen van de steenfabriek bij Oostrum reeds te zien. Nog een kilometer of 4. Wim belt zijn vrouw Dineke op vanwege ons vervoer naar huis. Openbaar vervoer is wel aanwezig, maar zo dicht bij huis is je even op laten halen ook wel lekker. 

Als we ons boekje van het Friese Kustpad goed bekijken zien we dat de route verkeerd afgedrukt is. De rode routelijn is ongeveer 1 cm naar links onder verschoven. Het lijkt of je nu onder de Dokkumer Ee moet lopen. Drukfoutje dus. Het betreft blz. 78 van de uitgave 1998. 

Onder de nieuwe rondweg lopen we door terwijl direct rechts van ons we onder het waterniveau van de Ee lopen. Een vreemde ervaring. De brug van deze rondweg over de Ee staat open en we zien een groot zeilschip varen richting Dokkumer Nieuwe Zijlen en Lauwersmeer gebied. De wapperende vlag op het schip geeft aan dat we hier met een Duitse familie te maken hebben. Ze groeten ons vriendelijk en wij wensen ze een goede vaart toe. Via de Waddenzee richting de Duitse waddeneilanden is het doel. Moet een prachtige tocht zijn. 

Een paar honderd meter voor de oude steenfabriek moeten we het fietspad pal langs de Dokkumer Ee volgen. Een heel mooi stukje. Veel vogels rondom. Dit fietspad is langs de Dokkumer Ee aangelegd en voert de wandelaar of fietser van Dokkumer Nieuwe Zijlen via Dokkum, Birdaard en Bartlehiem naar Leeuwarden. Zeer de moeite waard.  

Bij de steenfabriek gekomen moeten we nog even over een hek klimmen om vervolgens aan de kant van de oude dijkweg richting Oostrum te wachten op ons vervoer. Om 14.30 uur arriveert Dineke. We stappen snel in en voordat we rijden, doen we uitgebreid verslag van deze prachtige tocht van vandaag. Het meest opvallend vonden we de vele onbekende plekjes zo vlak in onze woonomgeving. Je hoeft dus niet zo ver weg om te ontdekken. Nog één etappe van de steenfabriek bij Oostrum naar Lauwersoog en dan zit het Friese kustpad er alweer op. Tot nu toe een prachtig pad.

Naar de volgende etappe: Oostrum-Lauwersoog


 

fotoshow