Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Friese Kustpad

2e etappe
Ferwoude-Makkum 12 km
7 Februari 2001

Ook vandaag is het de trein die ons naar de bestemming Workum brengt. Een familielid brengt ons vervolgens met zijn auto van station Workum naar het startpunt van vandaag : Ferwoude. De weergoden zijn ons kennelijk goed gezind, want het is de zon die ons vandaag zal verwarmen en de prachtige wolken die een deel van de aandacht zullen gaan opeisen. De stevige wind komt vanuit de zuidwesthoek en zal ons snel naar het eindpunt Makkum brengen. We hebben hem voornamelijk in de rug vandaag. Het is krap 10.00 uur geweest als we de eerste stappen zetten voor de etappe Ferwoude – Makkum. Het weidse Friese land ligt uitnodigend voor ons. We hebben er weer zin in.  

Het kerkje in Ferwoude is opvallend. Het staat parmantig in het centrum van het dorp. Alle woninkjes en boerderijen lijken er omheen gedropt te zijn. De rust – zeg maar stilte -  is nadrukkelijk aanwezig. We zien de timmerwerkplaats van Feenstra. Een onderdeel van de prachtige "Aldfaers-Erf-route”, die is gelegen in dit mooie deel van Friesland. Een toeristische topper van formaat. Wegdromen in de tijden van toen. We zullen vandaag meer bezienswaardigheden hiervan ontdekken.  

Als je Ferwoude achter je laat liggen heb je het gevoel in de oneindigheid van het vlakke groene land te verdwijnen. Wat een natuur en wat een frisheid. Zorgen en stres waaien hier uit je hoofd. De omgeving, die nergens schijnt te eindigen, geeft je een verrukkelijk gevoel. Je voelt dat de innerlijke accu wordt opgeladen. Dit is nu echt het Friese Land wat menigeen bedoelt. Groen, vlak en ruimte zover het oog reikt. Het is rond 11.00 uur als we op de oevers staan van het voormalige Parregaastermeer. Het is nauwelijks voor te stellen dat hier ruim 120 jaar geleden een groot meer aanwezig was. De contouren van het meer zijn nog duidelijk te herkennen. Een werkelijk imponerend gezicht. De “kom” waarin het water heeft gekabbeld is nog goed te onderscheiden. Oude dijken en terpen vanwege het oorspronkelijke meer zijn duidelijk waarneembaar.  

Even voor het buurtschap Vierhuizen maakt de oude dijk een knik naar rechts en zien we ruim een kilometer voor ons het prachtig terpdorpje Allingawier, gelegen aan de “Aldfaers-Erf-route”. In het dorpje zelf is men druk bezig met het opknappen en schilderen van enkele huisjes, schuurtjes, hekjes en bankjes. Het seizoen staat weer voor de deur en zo te zien en te horen hebben de bewoners en vrijwilligers er weer zin in. Wij besluiten onder toezicht van het kerktorentje en in aanwezigheid van een  waterput koffie te drinken. Samen met een koek genieten van alles wat rond om ons te zien is. En dat is heel wat. We blijven dan ook zeker een half uur rond kijken. Een pril voorjaarszonnetje completeert het genieten.

Na Allingawier blijven we de dijk volgen die de scheiding vormt tussen het voormalige Makkumermeer aan de linkerhand en het Van Panhuys kanaal aan de rechterhand. De contouren van het voormalige Makkumermeer steken nog duidelijker af dan het eerdere Parregaastermeer. Het Makkumermeer moet hier toch zeker meters diep geweest zijn. We schatten zelf tussen de drie tot vijf meter diep. Echt een opvallend detail hier.  Mooi zijn de rietkragen en de vele soorten eenden die ronddobberen op het Kanaal.

Halverwege kruisen we de Carl Fellingerweg. Het Kanaal draagt vanaf dit punt de naam Grote Zijlroede. Voor ons doemt Makkum op. Het ligt er uitnodigend bij. Opvallend is de grote witte loods van scheepswerf Amels. De verhoudingen tussen deze loods en Makkum kloppen niet helemaal. Een beetje merkwaardig gezicht.

De route loopt door het mooiste deel van Makkum. We kijken onze ogen uit. Prachtige oude panden, veel aardewerk – Makkumer aardewerk – en activiteiten op het volop aanwezige water. Een echt toeristisch plaatsje. En de toeristen zijn duidelijk herkenbaar. Wij horen bij die groep vandaag. Het is inmiddels 13.30 uur. De wandeletappe van vandaag zit er bijna op. Nog een laatste slok koffie.  

De bushalte is gauw gevonden. Enkele minuten later brengt een buurtbus ons via een ingenieuze route, waarbij kennelijk zoveel mogelijk dorpen, dorpjes en buurtschappen moeten worden aan gedaan, naar station Workum. De trein doet de rest. Een korte wandeling vandaag, maar o zo mooi.

Naar de volgende etappe: Makkum-Wijnaldum


 

fotoshow