Header image  
de wandelsite van
Wim Alberts en Hedzer Kooistra
 
line decor
  
line decor
 
 
 
 

 
 

Het Friese Kustpad

1e etappe
Staveren-Ferwoude 19 km
20 Januari 2001
 
Grote sneeuwvlokken dwarrelen langs het raam. De lucht is grijs, er staat weinig wind en de temperatuur zit net onder nul. Het heeft even geduurd, maar eindelijk laat Koning Winter zich gelden. Alles is wit. Maagdelijk wit. 

Langzaam zet het boemeltje richting Leeuwarden zich in beweging. Het is 7.57 uur. Erg vroeg voor de zaterdagmorgen verzucht Wim. Langzaam glijdt het winterlandschap langs het raam. We gaan richting Stavoren. Vandaag beginnen we aan een nieuwe LAW-tocht : Het Friese Kustpad. We starten in Stavoren en lopen richting Lauwersoog. Heerlijk dichtbij allemaal. We hebben er veel zin in.

Om 9.15 uur arriveren we in Stavoren. Een echte Friese Elfstedenstad. Alles is wit en bedolven onder 10 cm sneeuw. Het stadje lijkt uitgestorven. We zien en horen geen mensen. En het sneeuwt nog steeds flink. 

De route-markering laat ons om het haventje heen wandelen. Een plaatje is het. Een ‘stil leven’ met die prachtige platbodems waarbij de kleuren wit en bruin sterk met elkaar contrasteren. Meer kleuren zijn er trouwens niet. 

We groeten het “vrouwtje van Stavoren” en via een klaphekje belanden we op de dijk. Als we even verder op de dijk staan valt de absolute stilte ons op. Het lijkt of de wereld zich heeft laten toedekken door een wit sneeuwkleed en heerlijk verder droomt. Grijstinten bepalen het kleurenbeeld voor onze ogen, waar geen horizon meer is en de aarde vloeiend overgaat in de grijze hemel. Minuten lang kijken we onze ogen uit. We zijn sprakeloos. Het kost moeite het beeld en de sfeer op te nemen. 

Tijdens het lopen is alleen het geluid van het knerpen van de sneeuw onder onze schoenen hoorbaar. Rechts voor ons bij het riet achter de dijk zien we beweging. Een aantal reeën heeft ons in de gaten en drentelen langzaam van ons vandaan, oplossend in het schemergebied tussen aarde en hemel. En het blijft maar sneeuwen. Dat de natuur blijft ‘leven’ blijkt uit de vele spinnetjes en vliegjes die we over het sneeuwdek zien lopen. Een begroeting …... of wordt het wat te benauwd onder de sneeuw ? 

Na 4 km naderen we het ‘Seleantsje’. Eerst passeren we nog een oud sluisje met sluiswachtershuisje. Het sluisje is dicht gegooid, maar het sluiswachtershuisje staat er nog. Te midden van al die sneeuw en die luchten. Het lijkt of we de wereld van Anton Pieck binnenstappen.  

Even verder attendeert een groot informatiebord ons op een vogelgebied bij de “Molkwerumer Bocht”. We ontdekken een observatiepost die via een smal pad door het riet bereikbaar is. Daar besluiten we koffie te drinken. Als we door de kijkspleten naar buiten loeren, lijkt de Schepping alleen voor ons te zijn. Het is inmiddels 10.15 uur.  

We hebben er inmiddels 8 km opzitten als we lopend over de dijk de contouren van de Elfstedenstad  Hinderlopen zien. Onder aan de dijk begint verkeer enige drukte te geven. Friesland wordt wakker en wil ook genieten van sfeer, sneeuw en ……. dijken. Want de jeugd glijdt met sleetjes naar beneden. Om 11.30 uur wandelen we Hinderlopen binnen. Het druppelende geluid geeft aan dat de temperatuur inmiddels tot net boven nul is geklommen. Verkeersdrukte geeft aan, dat er gewinkeld moet worden. Wel even een omschakeling na twee uren wandelen in rust, stilte en afzondering. 

De route wijst ons de weg door het prachtige plaatsje Hinderlopen. Wie de kinderboeken van W.G. van der Hulst kent, waant zich hier ‘thuis’. Prachtige pandjes, nauwe straatjes, kwetterende eenden en smalle bruggetjes. En rondom statige masten van platbodems die in diepe rust verkeren.  

Na Hinderlopen moet weer een stuk dijk belopen worden. We gaan richting Elfstedenstad Workum. Nog steeds een witte wereld. Alhoewel, door de dooi wordt het allemaal wat kleffer. We krijgen nu toch wel wat vergezichten te zien. Het klaart wat op. Links zien we het IJsselmeer en rechts weilanden, meertjes en uitgestrekte rietvelden. Een oudere man is bezig het riet te snijden en te binden. Alleen wij zijn heel even in de buurt. Even later is hij weer volkomen alleen. Wat zal hij genieten. 

Voor ons bevindt zich de ingang naar de haven van Workum. We zien twee vreemd bewegende mensen over de dijk op ons afkomen. Het blijken twee dames te zijn die in de sneeuw aan het langlaufen zijn. Je moet er maar op komen. Een gezellig gesprekje leert ons dat de dames ook genieten van deze prachtige Friese wereld en de heerlijk sneeuw. Gelijk hebben ze.  

Via een oud lichtbaken – het lijkt wel een kleine vuurtoren -  komen we uit bij het oude sluisje van Workum. Het is inmiddels 13.00 uur. We hebben er nu zo’n 14 km opzitten. Tijd voor brood en fruit. We hebben wel zin in wat. Ondertussen bewonderen we het oude gerestaureerde sluisje. Moeilijk voor te stellen, dat het hier zomers er bijzonder hectisch aan toe kan gaan met die vele bootjes en boten. Nu ademt het vooral rust en vrede uit.  

We kijken opnieuw onze ogen uit in het oude stadje Workum. Vooral de Markt – Merk – spreekt ons erg aan. Het aanzicht lijkt hier na honderden jaren ongewijzigd. Veel oud en veel oorspronkelijk is onze indruk. Voor Hedzer bekend terrein vanwege zijn vele Elfstedenfietstochten op 2e Pinksterdag.  

We moeten linksaf een smal steegje door en dan……… ja dan sta je ineens weer in het open veld. Een snelle overgang. Via een oud kerkenpad welke dwars door landerijen is gelegen komen we uit bij de Dijkweg. Rechtsvoor zien we inmiddels ons einddoel voor vandaag : Ferwoude. Een typisch Fries beeld van kleine dorpjes, omzoomt door bomen en een uitstekend kerktorentje die lijkt te willen zeggen “Kom”. 

Om 14.00 uur wandelen we Ferwoude binnen. De eerste 19 km van het Friese Kustpad zit erop. Een prachtig en sfeervolle wandeltocht. Vanaf Workum reizen we met de trein van NoordNet terug naar noordoost Friesland. Nagenietend van een prachtige wandeldag.

Naar volgende etappe: Ferwoude-Makkum


fotoshow